Muslim - From Oppression to Progress

Muslim - From Oppression to Progress 

అణిచివేత నుండి అభివృధ్ధి దిశగా  

వర్తమాన ప్రపంచంలో ఉద్రవాదం అనేది హాట్ టాపిక్. ప్రపంచ మార్కెట్  సృష్టించే భీభత్సం నుండే ఉగ్రవాదాలు పుట్టుకొచ్చాయని ఇప్పుడు-  అందరూ కాకున్నా- అత్యధికులు అంగీకరిస్తున్న అంశం. ప్రతిహింసను సమర్ధించే మతాలు మొదలు అహింసను ప్రవచించే  మతాలవరకు దాదాపు అన్ని మతసమూహాల్లోనూ ఉగ్రవాద పోకడలు తరతమ స్థాయిల్లో కొనసాగుతున్నాయి. వీరిలో ఎక్కువ అప్రతిష్టను కూడగట్టుకుంటున్నది మాత్రం ముస్లింలే.  ముస్లింలని ఉగ్రవాదులంటూ ప్రచారం చేయడం కొన్ని దేశాలకు, కొన్ని సమూహాలకు రాజకీయార్ధిక అవసరంగా మారింది. బయటి నుండి అణిచివేత లోపలి నుండి నైరాశ్యం వున్న వాతావరణంలో కొందరు ముస్లిం యువకులు ఉగ్రవాదులుగా మారుతున్న విషయం కూడా వాస్తవం. దానికి కారణాలు ముస్లిం సమాజానికేకాదు ముస్లిమేతర సమాజాలకు కూడా తెలుసు.

శిలాజ ఇంధనం (Fossil Fuel) అయిన  బొగ్గు కోసం అలనాడు బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యవాదం అనేక దేశాల్ని వలసలుగా మార్చుకుంది. ఇప్పుడు మరో శిలాజ ఇంధనం అయిన చమురు కోసం అమెరికన్ సామ్రాజ్యవాదం అనేక దేశాల్ని బానిసలుగా  మార్చుతోంది. ఈ అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించినవాళ్ళను అనాగరీకులుగా, ఉగ్రవాదులుగా చిత్రిస్తోంది. మనం తరచుగా మరచిపోతున్న విషయం ఏమంటే అప్పట్లో బ్రిటీష్ వలసపాలకులు కూడా భారతీయుల్ని అనాగరీకులుగానూ,   భగత్ సింగ్ వంటి దేశభక్తుల్ని ఉగ్రవాదులుగానూ చిత్రించేవారు. ఆ రెండు నిందల్ని మోయడానికి  ఇప్పుడు ముస్లింల వంతు వచ్చింది!.  

ఉగ్రవాదులు కఠినంగా, క్రూరంగా, కర్కశంగా ప్రవర్తిస్తున్నట్టు అనేక వార్తలు నిత్యం వస్తున్నాయి. సామ్రాజ్యవాదుల మీడియాల్లో వచ్చే ఆ వార్తల్లోని నిజానిజాల్నీ అతిశయోక్తుల్నీ పక్కన పెడితే,  అవన్నీ ఒక చర్యకు ప్రతిచర్యగా, ఒక దాడికి ప్రతిదాడిగా జరుగుతున్న పరిణామాలు అనడంలో ఎవరికీ సందేహం వుండాల్సిన పనిలేదు. దాడిని ఖండించనివాళ్ళకు ప్రతిదాడిని తప్పుపట్టే నైతిక హక్కు వుండదని మనం తరచూ మరచిపోతుంటాం.

ముస్లింలు అంతర్జాతీయంగానేకాక  తరచూ స్థానికంగానూ నిందల్ని ఎదుర్కొంటున్నారు. ఈ నిందల నుండి బయటపడే ప్రయత్నం ఇప్పుడు ముస్లిం సమాజం గట్టిగానే చేస్తున్నది. ఇస్లాం ఒక్కదానికేకాదు ప్రపంచ మతాలన్నింటికీ – ఆమాటకు వస్తే – కమ్యూనిజం వంటి ప్రపంచ సిధ్ధాంతాలకూ -ప్రాంతీయ ప్రభావాలు, ప్రత్యేకలు అనేకం వుంటాయి. అంత మాత్రాన వాటి మౌలిక సూత్రాలేమీ మారిపోవు. దక్షణాది నాలుగు రాష్ట్రాల్లో ముస్లింలు సాంప్రదాయంగా (శంకు మార్కు) గళ్ళ లుంగీలు  కడతారు. నిజాం సంస్థానానికి చెందిన ముస్లింలు షేర్వాణీలు, చుడీదార్లు తొడుగుతారు. స్థానిక ప్రభావం అంతవరకే.

అఫ్సర్ , స్కైబాబా వంటివాళ్ళు తరచుగా లోకల్ ఇస్లాం గురించి చేస్తున్న వాదనలు కొన్ని సందేహాలను కలిగిస్తున్నాయి. వీరు లోకల్ ఇస్లాం పేరుతో యాంటి ఇస్లాంకు ఆమోదాంశాన్ని  కలిగిస్తున్నారేమో అనిపిస్తోంది.

ఇస్లాం ఏకేశ్వరోపాసన మతం.  అక్కడ ఆరాధన అర్హత అల్లా ఒక్కనికే వుంటుంది. మహాప్రవక్త ముహమ్మద్ (వారికి శాంతి కలుగుగాక) గారికి కూడా ఆరాధనల్ని అందుకునే అర్హత లేదు. అల్లా పక్కన మరో దేవుడ్నో, ప్రవక్తనో, ముల్లానో, పీర్ నో, హజ్రత్ నో, సేయింట్ నో పెట్టి ఆరాధిస్తామంటే అది ఇస్లాంకాదు. ఈ విషయంలో అరబిక్ ఇస్లాం, ఇండియన్ ఇస్లాం, నరసాపురం ఇస్లాం, నల్గొండ ఇస్లాం, చింతకాని ఇస్లాం  అనే తేడా లేనేలేదు.

మరో వైపు, ఇతర మత సమూహాలతో కలిసి పనిచేయవద్దని ఎవరు చెప్పినా  అది కూడా యాంటి ఇస్లామే. మనం ఇతర మత సమూహాల కష్టాల్లో భాగం పంచుకోవాలి. వాళ్ల విముక్తి కోసం తెగించి పోరాడాలి. ఆక్రమంలో ఇస్లాం గొప్పతనాన్ని కూడా చాటాలి. అలాయిబలాయి సంస్కృతి, గంగాజమున తెహజీబ్‌ లకు అర్ధం కలిసిమెలసి ఉండాలనేగానీ యాంటి ఇస్లాంగానో మరొకటిగానో మారమనికాదు. ముస్లింలుగా వుంటూనే, ఇస్లాంలో ప్రాణప్రదమైన అంశాలను విడవకుండానే ఇతర మత సమూహాలతో   కలిసి పనిచేయడం సుసాధ్యమే. (కారంచేడు ఉద్యమం దీనికి ఒక ఉదాహరణ).

హిందూఅణగారిన సమూహాల వర్తమాన కార్యాచరణ విషయంలోనూ ముస్లింలకు స్పష్టమైన అవగాహన వుండాలి.  హిందూ అణగారిన సమూహాల ఉద్దీపనకు రాజ్యాంగ ప్రతిపత్తి స్పష్టంగావుంది. ముస్లింల ఉద్దీపనకు రాజ్యాంగంలో స్పష్టమైన ప్రతిపత్తిలేదు. భారత రాజ్యాంగానికి కుల తెగ స్వభావమేగాక మత స్వభావం కూడా వుంది. రాజ్యాంగం కొన్ని మతాలకు రిజర్వేషన్ కల్పిస్తూనే ముస్లిం సమాజాన్ని పక్కన పెట్టింది. భారత రాజ్యాంగం మతపరమైన రిజర్వేషన్లను ఆమోదించదు అనే ఒక తప్పుడు అభిప్రాయం మన సమాజంలో ఇప్పటికీ బలంగా వుంది. 

          ముస్లింలకు ఉద్దీపన చర్యల ప్రతిపాదన వచ్చినప్పుడెల్లా దాన్ని వీధుల్లోనూ, న్యాయస్థానాల్లోనూ బలంగా అడ్డుకుంటున్నది హిందూ అణగారిన సమూహాలే. ఈ వైరుధ్యానికి పరాకాష్టే గుజరాత్ అల్లర్లు. గత ఏడాది దేశాన్ని భయపెట్టిన అసహన వాతావరణానికి  కీరీటధారులు, సూత్రధారులు ఎవరయినప్పటికీ పాత్రధారుల్లో అత్యధికులు హిందూ అణగారిన సమూహాలే. ఇదొక వాస్తవం. 

మరోవైపు,  హిందూ అణగారిన సమూహాల్లో సామ్యవాద, దళిత, బహుజన, లౌకిక భావాలు కలవారు ముస్లింలకు మద్దతుగా నిలుస్తున్న వాస్తవాన్ని కూడా మనం మరచిపోకూడదు. వారిలో కేవలం సంఘీభావాన్ని తెలిపేవారు మాత్రమేగాక కొన్ని త్యాగాలకు సిధ్ధపడగలిగిన గట్టి మద్దతుదారులు సహితం వున్నారు. అయితే, వారి మద్దతు తమ సమాజపు ప్రధాన స్రవంతిని సవరించ గలిగేదీకాదు; నిలువరించ గలిగేది కూడా కాదు.  ఇది దాని పరిమితి. హిందూ అణగారిన సమూహాల్లో సామ్యవాద, దళిత భావాలు కలవారు ముస్లింలకు ఇస్తున్న మద్దతును స్కైబాబా వంటివారు - సహృదయంతోనే కావచ్చుగానీ- అతిగా అంచనా వేస్తున్నారని పిస్తోంది. అయినప్పటికీ ఇతర అణగారిన వర్గాలతో కలిసి ప్రయాణం చేయాల్సిన అవసరం ముస్లిం సమాజానికి వుంది. ఎందుకంటే ఇతర అణగారినవర్గాలకు లౌకికవాదం ఒక దృక్పధం మాత్రమే; భారత ముస్లింలకు అది ప్రాణరక్షణ  ఔషధం.  

ముస్లింలు అంతర్గతంగానూ అవగాహనను పెంచుకోవాల్సిన అంశాలు అనేకం వున్నాయి. అందులో కీలకమైనది కులసమస్య. కులం అనేది భారత సమాజపు వాస్తవికత.  ధార్మికంగా సమర్ధన వున్నా లేకపోయినా భారత ముస్లిం సమాజంలో కులాలున్నాయి. పైగా ఇవి ఆష్రాఫ్, అజ్లాఫ్,  అర్జాల్.  అనే మూడు సామాజిక దొంతరల్లో వున్నాయి.  భారత ముస్లింలలోని సమస్త కులాల మధ్య ఒక అవగాహన రావాలి. హిందూ సమాజంలోని కమ్మ, కాపు సామాజికవర్గాల్లో  ఇటీవలి కాలం వరకూ కొన్ని ఉపకులాలుండేవి. అవన్నీ ఇప్పుడు ఏక కులంగా మారడం మన కళ్ళముందు జరిగిన పరిణామాలు. దళిత, గిరిజన, హిందూ వెనుకబడిన కులాల్లోనూ అనేక ఉపకులాలున్నాయి. వాళ్లంతా ఒక ఐక్య సమూహంగా మారడాన్ని కూడా మనం చూస్తున్నాం. అలాంటి ఏకీకరణ ముస్లిం సమాజంలో తక్షణం జరగాల్సి వుంది.  భవిష్యత్తులో ఒకవేళ మత ప్రాదిపదికన రిజర్వేషన్లను పొందడం సాధ్యంకాని పరిస్థితే వస్తే,  కులప్రాతిపదికన అయినాసరే  భారత ముస్లిం సమాజం రిజర్వేషన్లను సాధించుకోవడానికి వీలుగా ఈ ఏకీకరణ జరగాలి.

పేదరికంవల్ల కొంత, ప్రభుత్వాల నిరాదరణలవల్ల మరికొంత, నిరాశ నిస్పృహలవల్ల ఇంకొంత ముస్లిం సమాజం ఆధునికవిద్యకు దూరం అవుతోంది. ఈ నేపథ్యంలో ముస్లిం బాలబాలికల్లో కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపాల్సిన బాధ్యత ఆలోచనాపరుల మీద వుంది. ముస్లిం విద్యార్ధులు  ప్రధానంగా రాజకీయార్ధిక శాస్త్రాలు,  బిజినెస్ ఆడ్మినిస్ట్రేషన్ కోర్సుల్లో పట్టు సాధించాలి. విద్యాధికులయిన ముస్లింలు తమ తరువాతి తరానికి అనియత విద్యగా అకౌంటెన్సీని, ఆర్ధిక క్రమశిక్షణనీ నేర్పాలి.

అన్నింటికన్నా కీలకమైనది ఆర్ధికరంగం మీద పట్టును సాధించడం. తమది మతాతీత, కులాతీత అభివృధ్ధి దృక్పథమని ప్రభుత్వాధినేతలు తరచూ ప్రకటించుకుంటున్నప్పట్టికీ వాళ్ళు చేపట్టే అభివృధ్ధి ప్రాజెక్ట్లు, సంక్షేమ పథకాలు  అన్నీ కొన్ని మతాలకు, కొన్ని కులాలకు మాత్రమే మేలు చేకూరుస్తుంటాయి. ప్రభుత్వ ప్రాయోజిత నీటిపారుదలా ప్రాజెక్టులు, రుణమాఫీ పథకాలు,  వ్యవసాయ సబ్సీడీల ద్వార భూములున్నవారికి మాత్రమే మేలు జరుగుతుంది.  భూములున్న ఆర్ధిక సమూహంలో ముస్లీంల శాతం చాలాచాలా తక్కువ కనుక ఆ ప్రాజెక్ట్లు, పథకాలు, సబ్సిడీల ప్రయోజనాలని వాళ్ళు పొందలేరు. ముస్లింలు ఇప్పుడు వ్యవసాయరంగం లోనికి విస్తరించాలి. అలాగే, ఎక్స్ ప్రెస్ హైవేల నిర్మాణాల వల్ల ప్రైవేటు ట్రాన్స్  పోర్ట్  ఆపరేటర్లు లబ్దిపొందుతుంటారు. అలాంటి రంగాల్లో ముస్లింలు ప్రవేశించాలి. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ప్రభుత్వం పెట్టుబడులు పెడుతున్న రంగాలన్నింటిలోను ముస్లింలు చొరవగా  ప్రవేశించాలి. ఇలాంటి వ్యవహారాలన్నింటినీ పర్యవేక్షించడానికి ముస్లిం ఛాంబర్ ఆఫ్ కామర్స్ అండ్ ఇండస్ట్రీ (మిక్కీ) ఒకటి ఏర్పడాలి.

ప్రైవేటు రంగం సమర్ధంగానూ, ప్రభుత్వరంగం అసమర్ధంగానూ పనిచేస్తుందనే అభిప్రాయం ఒకటి మనలో బలంగా వుంటుంది. అది నిజంకాదు. ప్రభుత్వ (రంగ) మద్దతుతోనే ప్రైవేటు రంగం లాభాలను అర్జిస్తుంది. అందుకు ప్రభుత్వంతో లాబీ చేసే వ్యవస్థ ఒకటి వుండాలి. దానికోసం ప్రభుత్వంలో ముస్లింలకు ప్రాతినిధ్యం వుండి తీరాలి. దాని కోసం ప్రత్యేక కృషిచేయాలి.

ఇతర అణగారిన సామాజికవర్గాలతోపోలిస్తే ముస్లిం సామాజికవర్గంలో లాబీయింగ్ నైపుణ్యం తక్కవ మాత్రమే కాదు  అలాంటి  ఆసక్తి,  స్పృహ కూడా  తక్కువే.  ఈ లోటును అధిగమించాలి. ఇతర సామాజికవర్గాల్లో ఆలోచనాపరులు, వాణిజ్య వేత్తలు సమైక్యంగా ముందుకు సాగడాన్ని మనమ గమనిస్తున్నాము. ముస్లిం సమాజంలో ఆలోచనాపరులు, వాణిజ్య వేత్తలు తలో దిశగా ప్రయాణిస్తున్నారు. ఈ ధోరణివల్ల ఎవరి ప్రయోజనాలూ నెరవేరవు.  వాళ్ళకు ఒక ఉమ్మడి వేదిక ఏర్పడాలి.

భారత ముస్లిం సమాజం ఎదుర్కొంటున్న సమస్యల్లో అతి కీలకమైనది నాయకత్వ సమస్య. స్వాతంత్ర్యానంతరం తమకు ఒక అగ్రనాయకుడు వుండాలన్న అంశాన్ని భారత ముస్లిం సమజం   ఇప్పటి వరకు గుర్తించినట్టులేదు. ఈ అంశం పరిష్కారం కానంత వరకు ముస్లిం సమాజ వికాసం ఆరంభమయినట్టుకాదు.

A.m. Khan Yazdani Danny అప్పట్లో Face Book లో ఉగ్రవాదం మీద పెట్టిన కొన్ని కామెంట్లను జత చేసి పై వ్యాసాన్ని మరికొంత పెంచాలనుకున్నాను. కానీ బద్దకించాను. ఇప్పుడు ఆ COMMENTS ను జతచేసి చదువుకోవాల్సిందిగా పాఠకుల్ని కోరుతున్నాను. 

1.
We have
SAFFRON and GREEN
Terrorists
- March 9, 2017

2. 
ఉగ్రవాదాన్ని తరిమికొట్టాలి 
విప్లవవాదాన్ని ఆహ్వానించాలి
-February 20, 2017

3.
ఉగ్రవాదం విప్లవవాదం ఒకటికాదు
- February 20, 2017

4.
ఉగ్రవాదం పుట్టుకకు ఉండే సమర్ధన 
దాని చర్యలకు వుండదు.
- February 20, 2017

5.
US and IS
Both are International enemies of Muslims
- February 20, 2017

6. 

US and IS
ఇద్దరూ ముస్లిం సమాజానికి అంతర్జాతీయ శత్రువులు
- February 20, 2017

7.

All Terrorists are Cowards !

ఉగ్రవాదులందరూ పిరికిపందలే!

June, 8, 2017

Like · Reply · March 27 at 7:24am

-        ఏయం ఖాన్ యజ్దానీ (డానీ)

సమాజ విశ్లేషకులు

మొబైల్ - 9010757776

హైదరాబాద్

6 ఫిబ్రవరి 2017

ప్రచురణ :

చమన్ వెబ్ పత్రిక మార్చి 26, 2017

http://chaman.co.in/2017/03/%E0%B0%85%E0%B0%A3%E0%B0%BF%E0%B0%9A%E0%B0%BF%E0%B0%B5%E0%B1%87%E0%B0%A4-%E0%B0%A8%E0%B1%81%E0%B0%82%E0%B0%A1%E0%B0%BF-%E0%B0%85%E0%B0%AD%E0%B0%BF%E0%B0%B5%E0%B1%83%E0%B0%A7%E0%B1%8D%E0%B0%A7%E0%B0%BF/

Agitations and Elections are not Synonyms

Agitations and Elections are not Synonyms

ఎన్నికల లెక్కలు వేరు!

-        

-       డానీ 

ఉత్తరప్రదేశ్ తో సహా  ఐదు రాష్ట్ర అసెంబ్లీలకు జరిగిన ఎన్నికల్లో బీజేపి ఘనవిజయాన్ని సాధించడంకన్నా మణిపూర్ లో ఉక్కుమహిళ ఇరోమ్ చాను షర్మీల ఘోర పరాజయం పాలవ్వడం చర్చనీయాంశంగా మారింది.  ఎన్నికల్లో ప్రజలు గెలిచేవాళ్లకే భారిమెజారిటీనిస్తారు; ఓడిపోయేవారికి ఘోర పరాజయాన్నిస్తారు అని ఏకవాక్య తీర్మానంతో వదిలేయాల్సిన అంశం కాదిది. ఉద్యమాలకూ, ఎన్నికలకూ మధ్యవున్న సంబంధ్హాన్నీ పునర్ నిర్వచించుకోవాల్సిన సందర్భం ఇది.

ఎన్నికల వ్యాకరణం వేరు; ఉద్యమాల వ్యాకరణం వేరు. భారత పార్లమెంటరీ వ్యవస్థలో చీకటి కాలంగా భావించే ఎమర్జెన్సీ ముగిసిన తరువాత 1977 మార్చిలో లోక్ సభ ఎన్నికలు జరిగాయి.  ఆ ఎన్నికల్లో తెలంగాణ ప్రజాకవి కాళోజీ నారాయణ రావు అప్పటి ముఖ్యమంత్రి జలగం వెంగళరావు మీద పోటీ చేశారు. ఆ ఎన్నికల్లో ముఖ్యమంత్రి ఘనవిజయం సాధించగా ప్రజాకవి ధరావతు సొమ్మును కూడా కోల్పోయారు. ఇదంతా ఎన్నికల వ్యాకరణం ప్రకారమే జరిగింది. నక్సలైట్ల మీద బూటకపు ఎన్ కౌంటర్లు మొదలెట్టి  ఆంధ్రా ‘డయ్యర్’గా పేరుగాంచిన వెంగళరావు నాయకత్బంలో  ఆంధ్రప్రదేశ్ కాంగ్రెస్‍ కమిటి రాష్ట్రంలోని 42 లోక్ సభాస్థానాల్లో 41 చోట్ల ఘనవిజయం సాధించింది. నంధ్యాల స్థానాన్ని వెంగళరావు  తన రాజకీయ గురువైన జనతాపార్టీ అభ్యర్ధి  నీలం సంజీవరెడ్డికి ఉద్దేశ్య పూర్వకంగానే వదిలేశారు. సంజీవ రెడ్డి రాష్ట్రపతిగా మారేక జరిగిన ఉపఎన్నికల్లో ఆ స్థానం కూడా కాంగ్రెస్ ఖాతాలో పడిపోయింది. అంటే  ఎమర్జెన్సీని విధించిన పార్టీకి ఓట్లర్లు  నూటికి నూరు శాతం సీట్లు కట్టబెట్టారు.

1994 ఆంధ్రప్రదేశ్ అసెంబ్లీ ఎన్నికలకు ముందు కాన్షీరామ్ నాయకత్వంలోని బీయస్పీ ఒక వెలుగు వెలిగింది. యస్సీ, యస్టీ, బీసీ, మైనారిటీ, కొండొకచో కాపుసామాజికవర్గం కూడా ఏకమై ఒక  ప్రభంజనంగా కనిపించారు. అప్పట్లో, మదరాసు వెళుతున్న  ఎస్.  జైపాల్ రెడ్డిని  విజయవాడ రైల్వేస్టేషన్లో కలిసిన ఓ సన్నిహితుడు కాన్షీరామ్ ప్రభంజనం గురించి చాలా ఉత్సాహంగా చెప్పాడు. అంతా విన్నాక ఆయన ఓ సందేహాన్నివెలిబుచ్చారు. “కమ్మ, రెడ్డి, క్షత్రీయ, పెద్దకాపు సామాజికవర్గాలు కాన్షీరామ్ వెనక చేరాయా?” అని అడిగారు. “లేదు” అని సన్నిహితుని సమాధానం. “వాళ్ల మద్దతు లేకుండా గెలవడంకష్టం కదా?” అని చల్లగా సెలవిచ్చారు జైపాల్ రెడ్డి. వారు చెప్పినట్టే ఆ ఎన్నికల్లో రాష్ట్రంలోని 294 స్థానాల్లోనూ బియస్పీ అభ్యర్ధులు ఓడిపోయారు. పొన్నూరు నుండి పోటీ చేసిన కత్తిపద్మారావు ఒక్కరికి మాత్రమే దరావత్తు సొమ్ము దక్కింది మిగిలినవాళ్ళకు ఆపాటి గౌరవమూ దక్కలేదు. అప్పటి వరకు ఎన్నికల బహిష్కరణ రాజకీయాల్లోవున్న నక్సలైటు అగ్రనేత కేజీ సత్యమూర్తి / శివసాగర్ ఆ ఎన్నికల్లో పాల్గొనడం అప్పట్లో పెద్ద సంచలనం.  ముదినేపల్లి నుండి పోటీ చేసిన  శివసాగర్ కు 1400 ఓట్లు మాత్రమే దక్కాయి. ఇది కూడా అప్పట్లో ఉద్యమాలకు జరిగిన ఘోర ఘోరపరాభవమే!

మణిపూర్ ఎన్నికల్లో ఇరోమ్ చాను షర్మీల ఓటమి మింగుడు పడక, ఆమెను ఓడించిన రాష్ట్ర ప్రజల్ని తప్పుపట్టలేక అనేక వాదనలు ముందుకు వస్తున్నాయి. “మమ్మల్ని మన్నించు ఇరోమ్” అంటూ కొన్ని మీడియా సంస్థలు కథనాలు కూడా ప్రచురించాయి. అనేకానేక స్వప్నాలు,  సమస్యలు, పరిష్కారాలు, హామీలు, ఊరింపులు, బుజ్జగింపులు, బెదిరింపులు, మచ్చికల సమాహారంగా ఎన్నికలు సాగుతాయి. ఉద్యమాలకు ఏదో ఒక లక్ష్యం మాత్రమే వుంటుంది. అది ఎన్నికల విస్తృత కలల్ని  నెరవేర్చదు.

మణిపూర్ లో  సాయుధ దళాలు సాగించే దురాగతాలకు వ్యతిరేకంగా ఇరోమ్ దాదాపు రెండు దశాబ్దాలుగా పోరాడుతోంది. సాయుధ దళాల ప్రత్యేక అధికారాల చట్టం (AFSPA) ను  రద్దు చేయాలనేది ఆమె ప్రధాన డిమాండ్. దానికోసం ఆమె రికార్డు స్థాయిలో పదహారేళ్ళు నిరాహార దీక్ష చేసింది. అయితే ఈ పదాహారేళ్ళలో మణిపూర్ లో చాలా మార్పులు వచ్చాయి. మొదటిది; సాయుధ దళాలు గతంలోలా కాకుండా కొంచెం ఆచీతూచీ ప్రవర్తిస్తున్నాయి. ఆ మేరకు ఇరోమ్ ప్రాసంగీకత తగ్గిపోయింది. రెండోది, మణిపూర్ ప్రజలు పరిష్కరించుకోవాల్సిన సమస్యలు ఇంకా చాలా వున్నాయి. విద్యా, వైద్యం, మౌళికరంగం, ఆధునిక అభివృధ్ధి వగయిరాలు ఇందులో వున్నాయి. వీటికి ఇరోమ్ పరిధి సరిపోదు. సిట్టింగ్ సీయం ఓక్రోమ్ ఇబోబి సింగ్ ను రాజకీయంగా ఎదుర్కోవడం అంటే ఆయన్ని ఆయన నియోజకవర్గం థౌబాల్ లోనే ఢీకొని ఓడించనవసరంలేదు. మూడుసార్లు ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసిన వ్యక్తికి ఎన్నికల నిర్వహణలో వుండే అపార అనుభవం, అందుబాటులో వుండే యంత్రాంగం, వనరులు వీటన్నింటినీ ఆమె తక్కువగా అంచనా వేసింది. ఉత్తరప్రదేశ్ లో అధికారాన్ని సాధించడానికి బీజేపి 900 ప్రదర్శనల్ని, 10 వేల  వాట్సప్ గ్రూపుల్నీ, 67 వేల మంది కార్యకర్తల్ని రంగంలోనికి దించిందని ఇప్పుడు గణాంకాలు బయటికి వచ్చాయి. అంతగా కాకున్నా అందులో కొంతన్నా మణిపూర్ లో ఓక్రోమ్ ఇబోబి సింగ్ కూడా వాడి వుంటారుగా!

 అలా కాకుండా,  తన స్వంత తన నియోజకవర్గం ఖురై నుండి ఇరోమ్ పోటీ చేసి వుంటే  గెలిచినా గెలవకపోయినా ఇంత పరాభవం అయితే జరిగి వుండేదికాదు. ఉద్యమకారులు “మేము కావాలా? వాళ్ళు  కావాలా?” అంటూ ప్రజలకు ఛాయిస్ లేకుండా చేయకూడదు.  నిజానికి ప్రజలకు ఇద్దరూ కావాలి. ఒక్కర్నే ఎన్నుకోవాల్సి వస్తే వారు తమ తక్షణ అవసరాల్ని తీర్చేవారినే ఎంచుకుంటారు.  ఉద్యమకారులు కూడా తమ తక్షణ అవసరాల్ని తీరుస్తారు అని నమ్మకం కుదిరిప్పుడే వాళ్ళను గెలిపిస్తారు. ఇలా అస్సాంలో ఒకసారి, ఢిల్లీలో ఒకసారి జరిగింది కూడా.

ఉద్యమాలు, నిరాహార దీక్షల్లో ఇరోమ్ చాను షర్మీలకూ, కేసిఆర్ కూ ఒక పోలిక వుంది. నిరాహార దీక్ష కాలంలో ఇంఫాల్ లోని జే-నిమ్స్ లో ఇరోమ్ నాసోగ్యాస్ట్రిక్ ట్యూబ్ ఫీడింగ్ చేసేవారు. కేసిఆర్ నిరాహార దీక్ష చేసినపుడు హైదరాబాద్ నిమ్స్ లో కూడా అదే పధ్ధతిని పాటించారని అంటారు.  అయితే, ఇద్దరికీ ఒక తేడా కూడా వుంది. ఇరోమ్ కు ఉద్యమం మాత్రమే తెలుసు. కేసిఆర్ కు ప్రధాన స్రవంతి రాజకీయం తెలుసు; దాని కోసం ఉద్యమించడం తెలుసు.

ఉద్యమాల నుండి కేసిఆర్ రాజకీయాధికారాన్ని చేపట్టారనేది కూడా అర్ధ సత్యమే. తెలంగాణ ఉద్యమం రెండవ దశకు ముందు కూడా కేసిఆర్ కు ప్రధాన స్రవంతి రాజకీయాల్లో అపార అనుభవం వుంది. ఆయన తొలిదశలో కాంగ్రెస్ లోనూ, రెండవ దశలో తెలుగుదేశంలోనూ పార్లమెంటరీ రాజకీయాల్లో ఆరితేరారు. యన్టీ రామారావును దించి చంద్రబాబు ముఖ్యమంత్రి అవుతున్నప్పుడు వైశ్రాయి హొటల్ లో సాగిన వ్యూహప్రతివ్యూహాల్లో వారిది కీలకపాత్ర. 2004 ఎన్నికల్లో గెలిచి పార్లమెంటుకు వెళ్ళగానే ఆయన తనకిచ్చిన మంత్రి పదవిని కొన్నాళ్ళు త్యాగంచేసి సోనియాగాంధీ దగ్గర మంచి మార్కులు కొట్టేశారు. సోనియా గాంధీ తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు అనుకూలంగా మారడానికి అప్పుడు పడ్డ పునాదే కారణమన్నా అతిశయోక్తికాదు.

అలా పార్లమెంటరీ రాజకీయాల అనుభవం లేకుండా కేవలం ఉద్యమాలనేనమ్ముకున్న వాళ్ళు ఇప్పుడెక్కడున్నారూ? ‘వరంగల్ డిక్లరేషన్’ సభ నిర్వాహకులెక్కడ? నాటి సభాధ్యక్షులు కాళోజీ, సభా నాయకులు ప్రొఫెసర్ జయశంర్ ఇప్పుడు మన మధ్య లేరు.  ఆ సభ నిర్వహణ సంఘం అధ్యక్షుడు ప్రొఫెసర్ సాయిబాబా యావజ్జీవవ కారాగార శిక్షను అనుభవిస్తున్నారు. 

(రచయిత సమాజ విశ్లేషకులు)

మొబైల్: 9010757776

హైదరాబాద్

13 మార్చి 2017

ప్రచురణ :

ఆంధ్రజ్యోతి ఎడిట్ పేజీ మార్చి 15, 2017

http://www.andhrajyothy.com/artical?SID=382424 

ముస్లిం సాహిత్యం - ముస్లీంవాద సాహిత్యం - మతఅల్పసంఖ్యాకవాద సాహిత్యం

A.m. Khan Yazdani Danny
8 April 2017

 ముస్లిం జీవితాల్లోని పేదరికాన్నీ, దైన్యాన్నీ, సంధిగ్ధాన్నీ స్కైబాబా చాలా హృద్యంగా, సున్నితంగా చిత్రీకరిస్తాడు. తెలుగు కథా సాహిత్యంలో ముస్లిం జీవితాలను చిత్రించినందుకు ఎవరయినా స్కైబాబాను మొచ్చుకోవలసిందే. ముబారక్ చెప్పాల్సిందే. అయితే, స్కైబాబా కథలు ముస్లిం మైనారిటీల కథలేగానీ మత మైనారిటీల అస్థిత్వవాద కథలు కావు. ముస్లిం కథలకూ మతమైనారిటీల అస్థిత్వవాద కథలకు మధ్య తేడా స్కైబాబాకు తెలియని అంశం కూడా కాదు. స్కైబాబా ఇతర సందర్భాల్లో ప్రస్తావించే హిందూత్వ ముప్పు, ముస్లింల అభద్రత, దానితో ఘర్షణ ఆయన అధూరే కథల్లో కనిపించవు. ఇతర సమూహాలతో సంఘర్షణని చిత్రించని సాహిత్యాన్ని అస్థిత్వవాద సాహిత్యం అనలేం. దళిత అస్థిత్వవాద సాహిత్యం అంటే తప్పని సరిగా ఆధిపత్యకులాలతో సంఘర్షణని చిత్రించాలి అనే నియమం వున్నట్టే మత మైనారిటీ వాద సాహిత్యం తప్పనిసరిగా మతమెజారిటీ వాదంతో సంఘర్షణని చిత్రించాలి అనే నియమం కూడా వుంటుంది. స్కైబాబా కథలు ఇంకా అక్కడికి చేరలేదు. ముస్లింవాదం అనే పదం ప్రచారంలోనికి వచ్చేసిందిగానీ దీని మీద కూడా నాకు అభ్యంతరం వుంది. మతమైనారిటీవాదం అంటే సాంకేతికంగా సరిగ్గా వుంటుంది. హిందూత్వ మతమెజారిటీవాదంతో అణిచివేతకు గురవుతున్న శిక్కు, క్రైస్తవ తదితర సమూహాల ఇబ్బందులు కూడా మతమైనారిటీవాదం లోనికి వస్తాయి.
Like · Reply · 2 · April 8 at 10:12pm

Yousuf Baba Shaik
Yousuf Baba Shaik ''దళిత అస్థిత్వవాద సాహిత్యం అంటే తప్పని సరిగా ఆధిపత్యకులాలతో సంఘర్షణని చిత్రించాలి అనే నియమం వున్నట్టే'' -ఇలా ఎవరు చెప్పారు (A.m. Khan Yazdani) Danny గారూ మీతో ???!!! అన్నీ మీరే ఊహించుకుంటారులా ఉంది. అలాగే- ''మత మైనారిటీ వాద సాహిత్యం తప్పనిసరిగా మతమెజారిటీ వాదంతో సంఘర్షణని చిత్రించాలి అనే నియమం కూడా వుంటుంది.'' -ఇలా మీరు కాయం చేస్తున్నారా?! చిత్రంగా ఉంటుంది మీ వాదన! మీ తలుపుకు ఏది వస్తే అదే మీకు ఫైనల్ కావచ్చు. కానీ మాకు కాదని గమనించ మనవి.

12 April 2017

ముస్లిం సాహిత్యం - ముస్లీంవాద సాహిత్యం - మతఅల్పసంఖ్యాకవాద సాహిత్యం 

మిత్రులు స్క్కైబాబాగారికి!

''దళిత అస్థిత్వవాద సాహిత్యం అంటే తప్పని సరిగా ఆధిపత్యకులాలతో సంఘర్షణని చిత్రించాలి" అనే నియమాన్ని, నిర్వచనాన్ని నేనే రూపొందించాను. నాకన్నా ముందు కూడా ఇలాంటి నియమాన్ని మరికొందరు కూడా రూపొందించి వుండవచ్చు. అవి నా దృష్టికి రాలేదు.

 ''మత మైనారిటీ వాద సాహిత్యం తప్పనిసరిగా మతమెజారిటీ వాదంతో సంఘర్షణని చిత్రించాలి" అనే నియమాన్ని మాత్రం   ఖాయంగా నేనే  చేశాను.  ఖలిస్తాన్ ఉద్యమ నేపథ్యంలో 1984లో నేను శిక్కుల మీద  రాసిన 'కృపాణ్' కథ లోనే ఈ అంశాన్ని ప్రతిపాదించి ఆచరించాను. అప్పటికి తెలుగులో  దళిత సాహిత్యం ఇంకా ఆవిర్భవించలేదు. అప్పుడు మీరేం చేస్తున్నారో కూడా నాకు తెలీదు.

నా ఈ నిర్వచనాన్ని కొత్తగా మీ 'అధూరే' కథల కోసం చేయలేదు. నా సాహిత్య వ్యాసాల్లో చాలా చోట్ల ఈ అంశాన్ని వివరించాను. అనేక ఉపన్యాసాల్లోనూ ప్రస్తావించాను. 2015 మే 4న  ‘ప్రాతినిధ్య కథ-2014’ ఆవిష్కరణ ప్రసంగంలో మరోసారి ప్రస్తావించాను.  అందులో కొంత భాగాన్ని సాక్షి దినపత్రిక మే 24, 2015న ప్రచురించింది.

http://www.sakshi.com/news/opinion/writer-critic-danys-opinion-on-stories-242381

మీరు మంచి కథకులు. అందులో సందేహంలేదు. అయితే, నా నిర్వచనం ప్రకారం అధూరే కథల్లో  ముస్లిం పాత్రలుంటాయిగానీ అవి మత అల్పసంఖ్యాక (మైనారిటీ) వాద కథలు కావు. అసలు ముస్లీంవాదం అనవద్దు మత అల్పసంఖ్యాక (మైనారిటీ) వాదం అనమని ఇంకో కీలక ప్రతిపాదన చేశాను. దాన్నీ మీరు దాట వేశారు.

కథకు  (three-act structure) మూడు అంకాల నిర్మితి వుంటుందనిగానీ, అందులో  Confrontation  అతి పెద్దది, ప్రాణప్రదమైనది అనిగానీ మీకు బొత్తిగా తెలిసినట్టులేదు.

నా నిర్వచనాలని మీరు అంగీకరించాల్సిన పనిలేదు.  కానీ నా నిర్వచనాన్ని మీరు ఏ సామాజిక  ప్రయోజనాలను ఆశించి ఖండించదలిచారో చెప్పాల్సిన బాధ్యత మీ మీదవుంది.

మన సంవాదాల్లో కీలకమైన కొన్ని పారిభాషిక పదాల  మీద మీరు ఇప్పటి వరకు మీ అభిప్రాయాన్నిగానీ, నిర్వచనాలనుగానీ ఇవ్వలేదు.  ఈసారయినా ఈ కింది వాటికి మీ నిర్వచనాలు ఇస్తారని ఆశిస్తాను.

1. ముస్లింలు అంటే ఎవరూ?
2. ముస్లింల కథలకూ ముస్లింవాద కథలకూ ప్రధాన తేడా ఏమిటీ?
3.  ముస్లింవాద సాహిత్యం అనకుండా దాన్ని  మత అల్పసంఖ్యాక (మైనారిటీ) వాద సాహిత్యం అనడం సమంజసమా? కాదా?

మేధోరంగంలో పలాయనవాదాలు, దాగుడు మూతలు నాకు పరమ చిరాకు. మీరు తరచూ ఆపనే చేస్తున్నారు. ఇప్పుడయినా నిలబడి మాట్లాడుతారని ఆశిస్తాను.

మీరు వారం రోజులు సమయం తీసుకోండి. కావాలంటే ఈ నెలాఖరు వరకూ గడువు తీసుకోండి. చమన్ సంపాదకవర్గం, సలహావర్గం అభిప్రాయాలూ తీసుకోండి. కేవలం ఈ మూడు పదాలను నిర్వచించండి. చాలు.

- డానీ.


13-4-2017

స్కైబాబాగారూ!

రెడ్డొచ్చె సామెత మీకే వర్తిస్తుంది.  వయసులోనేగాక రచయితగా, ఉద్యమ కార్యకర్తగా నేను మీకన్నా ముందు నుండే వున్నాను. అంచేత కొత్తగా వచ్చిన రెడ్డి మీరే అవుతారు.

నిజానికి ఇది మన చర్చనీయాంశంకాదు. మన చర్చనీయాంశం మూడు కీలక విషయాల మీద.

1.   ముస్లింలు అంటే ఎవరూ?

2.     ముస్లింల కథలకూ ముస్లింవాద కథలకూ ప్రధాన తేడా ఏమిటీ?

3.     ముస్లింవాద సాహిత్యం అనకుండా దాన్ని మత అల్పసంఖ్యాక (మైనారిటీ) వాద సాహిత్యం అనడం సమంజసమా? కాదా? 

మీరుగానీ, మీ మిత్రబృదంగానీ, మీ చమన్ సంపాదకవర్గంగానీ, చమన్ సలహావర్గంగానీ ఈ మూడు అంశాలని ఎక్కడయినా నిర్వచించారా? ఒక వేళ నిర్వచించి వుంటే వాటిని మీరు కోట్ చేయగలరు.

చర్చను పక్కదోవ పట్టించే చవకబారు గారడీలు ఇకనైనా మానండి. చర్చకు సిధ్ధంకండి.   

-        డానీ

Indus Martin,  Rajitha Kommu గార్లకు,

అధూరే కథలు బాగుంటాయి, స్కైబాబా మంచి కథకుడు అని నేను సహితం మెచ్చుకున్న సంగతిని మీరిద్దరూ దాటవేయడం బాగోలేడు. చర్చ అధూరే కథల మీద కాదు.   సాహిత్య విమర్శకుడిగా స్కైబాబా ముస్లీంవాదం గురించి మట్లాడుతున్నాడు. అతనికి ముస్లీం అంటే నిర్వచనం  తెలీదు, ముస్లీంవాదం అంటే అంతకన్నా తెలీదు. ఆ రెండు విషయాలలే ఇక్కడ కీలకం.

ఇప్పుడు ఏ ముస్లింలకు పనికివచ్చేపనుల్లో తాను వున్నట్టు స్కైబాబా చెపుతున్నారో అదే ముస్లీంలకు పనికివచ్చే పనిలోనే మేమూ వున్నాము. దానికి కూడా ఈ నిర్వచనాలే ముఖ్యం. ముస్లింలు అంటే ఎవరో చెప్పలేని వారు ముస్లింల కోసం ఎలా పనిచేస్తారూ?

 మీ నోటేంట మూడు ముక్కలు వింటే ఈ అంశాల మీద ఒక స్పష్టత వస్తుందని అడుగుతుంటే ఆ పెద్ద మనిషి అలా దాట వేస్తారు దేనికీ? దాట వేయడం దాటి వెళ్లడం అవ్వదని స్కైబాబా గారికి చెప్పండి.

మీ ఇద్దరికీ తెలియాల్సిన విషయం ఇంకోటి వుంది. నిర్వచనం అడిగితే పుస్తకాల కేటలాగు ఇస్తారేమీటీ? అందులో ఖాదర్ మొహియుద్దీన్ 'అలావా' కు రాసిన ముందుమాటను కూడా పేర్కొన్నారు. ఇక్కడ విచిత్రం ఏమంటే ఖాదర్ ఆ ముందుమాటలో ముస్లింల నిర్వచనం ఇచ్చే సందర్భంలో నా మాటల్నే యధాతధంగా కోట్ చేశాడు. అంటే అది నా నిర్వచనమే.  స్కైబాబా  నా నిర్వచనాన్నే నన్ను చదువుకోమంటున్నారా? ఇంతకన్నా మేధోదివాళాకోరుతనం ఎక్కడయినా వుంటుందా? 

Indus Martin గారికి నిర్వచనాలే పడవుగనుక వారిని వారి మానాన వదిలేద్దాం. నిర్వచనాలతో పనిలేనివాళ్లతో నాకూ పనిలేదు.

నాకు నా  మతసమూహపు ప్రయోజనాల కోసం ఈ నిర్వచనాలు ప్రాణప్రదమైన అంశాలు.  వారి పక్షాన వచ్చారు కనుక మీరయినా ఆ మూడు పదాలకు నిర్వచనం ఇస్తే ఆ తరువాత చర్చచేద్దాం. అంతేకానీ ముస్లీం అనే పదానికి నిర్వచనం తెలీకుండా, ముస్లీంవాదం అంటే అర్ధం తెలీకుండా  ముస్లింల కోసం పాటుపడుతున్నాం అనే తిప్పడి (బాలనాగమ్మ నాటకం)  కబుర్లు చెప్పవద్దని ఆ పెద్దమనీషికి చెప్పండి. అతని పక్షాన మీరు అర్ధాలు చెపుతామన్నా నాకేమీ అభ్యంతరంలేదు. మీరూ నిరక్షరాశ్యులే అయితే చర్చలో దిగవద్దు. ప్లీజ్.

I am not obsessed. Definitions are the dire need and lifeline of my community in the hours of crisis. The stark question is can you define it or not?

- డానీ