RTC Strike in Telangana

RTC Strike in Telangana 

తెలంగాణలో ఆర్టీసి సమ్మె

TSRTC నష్టాలకు కారణం యాజమాన్యం; ED లు.

కార్మికులు పోరాటం వాళ్ల మీద చేయాలి.

ఆక్యుపేషన్ రేషియో 73 శాతానికి పెరిగినా TSRTC నష్టాల్లో వుందంటే దానికి కారణం ఎవరూ? యాజమాన్యం.

కార్మిక సంఘాలు చెపుతున్నట్టు డీయిల్ ఆదా, టైర్ల జీవితం,  ఆక్యుపేషన్ రేషియో పెరిగిన మాట నిజమే అయితే నష్టాలు ఎలా వస్తున్నాయీ?

వివిధ బలహీనవర్గాలకు ఇచ్చే రాయితీల బకాయిల్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వం TSRTC కి తక్షణం చెల్లించాలి.

ఆర్టీసి సమ్మె వంకతో తమ జీతభత్యాలను మళ్ళీ పెంచుకోవడానికి ప్రభుత్వోద్యోగులు పావులు కదుపుతున్నారు. ఇది ప్రజా వ్యతిరేకం.

TSRTC  సమ్మెను అవకాశంగా మార్చుకుని తెలంగాణలో కేసిఆర్ వ్యతిరేక రాజకీయ ఉద్యమాన్ని నిర్మించాలని కేంద్రంలోని అధికార పార్టి ఆశిస్తోంది.

మావోయిస్టు పార్టి  TSRTC సమ్మెను బలపరచడం ఇంకొక చారిత్రక తప్పిదం.

(స్నేహ టీవీలో పబ్లిక్ డిబేట్ లో వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలు)

రచన : 9 అక్టోబరు 2019

 ట్రేడ్ యూనియన్లకు నేను వ్యతిరేకిని. వాళ్లు బ్యూరాక్రసీలో భాగం. ఈ విషయాన్ని నేను

గతంలో చాలాసార్లు  చాలా స్పష్టంగా చెప్పి వున్నాను. మరొక్కసారి చెపుతున్నాను. సమాజంలో

కూలీలు దీనికి వంద రెట్లు కష్టాల్లో  వున్నారు. వాళ్ల గురించి ఈ  యూనియన్లు  సమ్మేలు

చేయవెందుకూ?  RTC EDలు  ఒక్కొక్కరి జీతం నెలకు లక్షన్నర రూపాయలు పైమాటే.

సమాజంలో నిరుద్యోగం పెరిగిపోతున్నదని ఒకవైపు గగ్గోలు పెడుతూ ప్రభుత్వోద్యోగుల పదవి

విరమణ వయస్సు పెంచమనడం  ఏ లాజిక్కూ?

ట్రేడ్ అంటే వాణిజ్యం
ట్రేడ్ యూనియన్ అంటే వాణిజ్య కూటమి

వృత్తి సంఘం  అనే అర్థం వుందనీ తెలుసు. రా వి  శాస్త్రీ గారు ఆల్రెడీ వాడారు.

 ఈ ట్రేడ్ యూనియన్లు సంఘటిత రంగంలోనే పనిచేస్తాయి. అసంఘటిత రంగాన్ని గాలికి

వదిలేస్తాయి. కమ్యూనిస్టు పార్టీలకు సంఘటిత రంగంలోనే  ఆదాయం వుంది. పోలీసుల

జీతాలను కూడ పెంచేది ఈ ట్రేడ్ యూనియన్లే.

ప్రజలకు బిపిఎల్ ద్వార లాభం జరుగుతున్నదని మీరు భావిస్తే వాళ్ళ ఆదాయం మేరకే

జీతాలు తీసుకుని  తెల్ల కార్డూ మీద వాళ్లు పొందే బెనిఫిట్స్ అన్నీ పొందండి.

ప్రభుత్వం పన్నుల ద్వార వసూలు చేసేదానిలో అత్యధిక భాగం ఉద్యోగుల జీత భత్యాలకు

పోతుందని గుర్తు పెట్టుకుంటే మంచిది.

ప్రభుత్వం పన్నులు వసూలు చేయడం దేనికీ? ఉద్యోగవర్గాన్ని పోషించడం దేనికీ?

సామాన్య ప్రజల మీద సానుభూతి వున్న ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు 10 శాతం అయినా వుంటారా?

సామాన్యులు ఎప్పుడయినా ఏ ప్రభుత్వ కార్యాలయానికైనా వెళ్ళి లంచం ఇవ్వకుండా పని చేయించుకో గలిగారా?

నేను కావాలనే మీ లాంటి వాళ్లు చదవాలనే ఇలాంటి పోస్టులు పెడతాను. ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్ని సమర్ధించడంతప్ప ఇప్పటి ట్రేడ్ యూనియన్లు చేసేదేమిటీ?

గారూ ! ప్రభుత్వోద్యోగులు సహితం ప్రభుత్వయంత్రాంగంలో భాగమే అని కూడా కార్ల్ మార్క్సే చెప్పాడు. బ్యూరాక్రసీని అనేక తిట్లు తిట్టాడు

ఆర్టిసి సమ్మె గురితప్పింది

నేను ముందుగానే కొన్ని విషయాలు చెప్పాను.

మొదటిది; వివిధ బలహీనవర్గాలకు ఇచ్చే రాయితీల బకాయిల్ని TSRTC కి తక్షణం చెల్లించాలని రాష్ట్రప్రభుత్వాన్ని డిమాండ్ చేశాను.

రెండోది; ఆర్టీసి కార్మికులు తమ యాజమాన్యానికి వ్యతిరేకంగా  పోరాడాలి అని సూచించాను.  అపార మౌళిక సదుపాయాలున్నా సంస్థ నష్టాల్లో వుందంటే  వాళ్ళే కారకులు.  

మూడోది; నేను చాలా కాలంగా చెపుతున్నదే; ప్రభుత్వోద్యోగుల జీత భత్యాలను పెంచడానికి నేను స్పష్టంగా వ్యతిరేకం. వాళ్ళకు పెరగాల్సిన దానికన్నా చాలా పెరగడమేగాక స్వభావరీత్యావాళ్ళు  సాధారణ ప్రజలకు వ్యతిరేకులు. ఇంటర్మీడియట్ బోర్డు ఆఫీసులో కుక్కను దులిపితే నాలుగు కోట్ల రూపాయలు రలుతున్న రోజులివి.

నాలుగోది; ప్రభుత్వాలు పన్నుల రూపంలో  ప్రజల ముక్కు పిండి వసూలు చేస్తున్నదంతా ఉద్యోగుల జీత భత్యాలకే వెచ్చించడం తప్పు.

ఐదవది; సమాజంలో అనేక సమూహాలు కోట్ల మంది ఇంతకన్నా దయనీయ స్థితిలో బతుకుతున్నారు. వాళ్ల గురించి ఈ స్థాయిలో ట్రేడ్ యూనియన్లు ఎందుకు పనిచేయడం లేదూ?

ఆరవది;  అధిక ఆదాయం వున్న వారి ఆదాయన్నే నిత్యం పెంచేందుకు ప్రయత్నించడం అదేమి సామ్యవాదం. ఇతర సమూహాల ఆదాయాలను పెంచడం కోసం ఇంతటి అంకిత భావంతో కమ్యూనిస్టులు సంఘాలు ఎప్పుడయినా పనిచేస్తున్నాయా?

ప్రజాసంఘాలు ఇప్పుడు ఆర్టీసి అనగానే బయటికి రావడం బూటకం కాదా? రెండేళ్ల క్రితం బీఫ్ అమ్మకాలు వివాదంగా మారడంతో  కొన్ని వేల మంది  భయపడి ఆ వృత్తి నుండి తొలగిపోయి రోడ్డున పడ్డారు. నగదు రహిత విధానాన్ని ప్రవేశపెట్టినపుడు హాకర్లు రోడ్డున పడ్డారు. ఈ ట్రేడ్ యూనియన్లు వాళ్లను ఈ స్థాయిలో  పట్టించుకున్నాయా?  ఇలాంటి డిస్ ప్లేస్ మెంట్లు ఇటీవల కొన్ని వందలు బహుశ వేలు   జరిగాయి. అప్పుడు ఎన్నడూ  లేని స్పందన ఇప్పుడు దేనికీ? ఇది సంఘటిత రంగం అనేకదా? ఇందులో నాయకుల స్వార్థం వుంది.

కింది వాళ్ళ బతుకు తెరువు సమస్యను  పరిష్కరించకుండ  పై వాళ్ళ ఆదాయాన్ని పెంచడం కోసం కృషిచేయడం సామాజిక నేరం.  జాతియోద్యమ కాలంలో అంబేడ్కర్ కూడా ఇదే విధానాన్ని అనుసరించాడు.  తమ తప్పుల్ని కాపాడుకోవడానికి మార్క్స్ నో మరొకర్నో కోట్ చేయడం ఇంకా అపచారం. తప్పును ఎత్తిచూపితే కేసిఆర్ తో అక్రమ సంబంధాన్ని అంటగట్టడం ఇంకా నీచం.  రాష్ట్ర కమ్యూనిస్టు అగ్రనేత  కేసిఆర్ కు ఎన్నికల్లో మద్దతు ప్రకటించి ఇంకా వారం రోజులు కాలేదు. వారికి చూపండి మార్క్స్ కోట్స్.  ఆర్టీసి సమ్మె  బిజేపికి కలిసి వచ్చిన అదృష్టంగా మారుతోందని గమనించకపోతే ఇక ఈ రాష్ట్రంలో ఆలోచనాపరులు దేనికీ?  

సంఘటిత రంగ ఉద్యోగుల్ని  సమర్థించే వాదనలే ఇవి. ఇందులో నాకేమీ కొత్త దనం అనిపించడంలేదు. 

నేను అసంఘటిత రంగ శ్రామికుల పక్షపాతిని.  


సంఘటిత రంగాన్ని ప్రమోట్ చేస్తూ జీవనోపాధి వెతుక్కునే జీవులు చాలా మంది వుంటారు.  వాళ్లతో నాకు పనిలేదు. 


ట్రేడ్ యూనియన్లు  అసంఘటిత రంగాన్ని వదిలేసి దశాబ్దాలు గడిచిపోయాయి.  కమ్యూనిస్టు 

సంఘాలతోసహా  ఇతర ట్రేడ్ యూనియన్లు అన్నీ  సంఘటిత రంగాన్ని ఆదాయ వనరుగా 

మార్చుకున్నాయి. ఇన్ని సార్లు సంఘటిత రంగంలో జీతాలు భత్యాలు పెంచుకున్నారుగా,  

అసంఘటిత రంగంలో గడిచిన ఐదేళ్లలో మీరు సాధించిన అలాంటి  విజయాలను చెప్పండి.  

సంఘటిత రంగానికీ అసంఘటిత రంగానికీ దూరం ఎంతగా పెరిగిపోయిందంటే మొదటిది 

రెండోదాన్ని 'నిమ్నకులం' అన్నట్టు చాలా చిన్న చూపు చూస్తుంది. అది నాకు  సమ్మతము 

కాదు.  

గడిచిన 30 యేళ్లలో ట్రేడ్ యూనియన్లు అసంఘటిత రంగంలో ఎంత కూలీ పెంచారూ? 

సంఘటిత రంగంలో  ఎంత జీతం పెంచారూ?  ఒక టేబుల్ పెట్టండి. దాని మీద  ఒక 

తులనాత్మక చర్చ చేద్దాము. అప్పుడు ఎవరు కళ్ళు తెరచి చూస్తున్నారో ఎవరు కళ్ళు 

మూసుకున్నారో   అర్థం అవుతుంది.  

అసంఘటిత రంగంలో  నెలకు పాతిక వేల రూపాయలు ముఫ్ఫయి వేల రూపాయలు  

డిమాండ్లు  చేయడం వరకూ సరే.  సంఘటిత రంగంలో అంకితభావంతో పనిచేసి డిమాండ్లను 

సాధించుకున్నట్టు అసంఘటిత రంగంలో నిజాయితీగా సాధించారా? 

ప్రగతి భవన్ వెళ్ళాల్సింది కమ్యూనిస్టు పార్టి సెక్రటరీ. నాకేం పనీ. 

పది శాతం వున్నారు అంటారు. నాకూ అభ్యంతరం లేదు. 


ఇంతటి లంచగొండుల జీతాలు పెంచమని ఉద్యోగ  సంఘాలు ఎందుకు పోరాటాలు  చేస్తుంటాయీ?  ఆర్టీసి సమ్మెకు మద్దతు పలకడానికి నిన్న అనేక సంఘాల వాళ్ళు వచ్చారు. ఆ పనిని వాళ్ళు అసంఘటిత కార్మికుల కోసం చేస్తారా? ఇదంతా ఒక కూటమి.  

.

The death of Fascism and Nazism in Italy and Germany

ఫాసిజానికి కుక్కచావు

డానీ

 

1.        తాను సర్వశక్తివంతురాలని (omnipotent), తనను ఎవరూ ఎదిరించలేరని (invincible) చెప్పుకుంటూ  ఫాసిజం విర్రవీగుతుంది. ఫాసిజం అజేయశక్తి ఏమీకాదు. ఫాసిజాన్ని ఓడించడం కష్టసాధ్యమేగాని అసాధ్యం ఏమీకాదు.

 

2.        పోరాడేశక్తులు, పోరాడే వాతావరణం, పోరాడే సంస్థ లేకుండా పోరాటాల్లో విజయం సాధ్యంకాదు. ఇవి మూడు వున్నప్పుడు ఎంతటి ఫాసిస్టు శక్తులనైనా ఓడించవచ్చు.

 

3.        అడాల్ఫ్ హిట్లర్ కళ్ళెప్పుడూ సోవియట్ రష్యా మీదనే వుండేవి. జర్మనీకి ఆహార సమస్య వచ్చినపుడెల్లా తాను తూర్పు దిక్కుకు చూస్తాననీ, అక్కడ తనకు రష్యా కనిపిస్తుందనీ, రష్యాను ఆక్రమించుకుంటే అక్కడి యూదు రైతులు జర్మనీ కోసం ఆహారాన్ని పండించి పంపిస్తారని హిట్లర్ ‘నా పోరాటం’ (Mein Kampf 1925) పుస్తకంలో రాసుకున్నాడు.

 

4.        రష్యాను ఆక్రమించడానికి వీలుగానే జర్మనీకి తూర్పున వున్న పోలెండును ముందుగా ఆక్రమించాడు. ఆ రోజుల్లో పోలెండుకు తూర్పున  సోవియట్ రష్యా వుండేది. ఇప్పుడు ఆ ప్రాంతంలో యుక్రైన్, బైలారస్, లిథుయానియా దేశాలు ఏర్పడ్డాయి.

 

5.        బెనిటో ముస్సోలిని కళ్ళు ఎప్పుడూ ఇటలీకి దక్షణ దిక్కున వున్న ఆఫ్రికా ఖండం మీద వుండేవి. ఆఫ్రికాను ఖాళీ చేయించేసి అక్కడ ఒక కోటి మంది ఇటలీ ప్రజలకు నివాసం కల్పిస్తే, ఇటలీలో జనసాంద్రత తగ్గి ఛాతీ నిండా గాలిపీల్చుకోవచ్చు అనేవాడు ముస్సోలిని.

 

6.        జర్మన్ సైన్యాలు 1941 జూన్ నెలలో రష్యాలోనికి ప్రవేశించి చాలా దూరం వరకు చొచ్చుకుని పోయాయి. చరిత్రలో ఇది అతిపెద్ద సైనిక చర్య. దీనికి అలనాటి ‘పవిత్ర రోమన్’ చక్రవర్తి ఫ్రెడెరిక్ బార్బరొస్సా  పేరు పెట్టాడు హిట్లర్.

 

7.        1942 జులైలో ముస్సోలిని సేన ఉత్తర ఆఫ్రికా దేశాలైన ఈజిప్టు, లిబియా, టునీషియా, అల్జీరియాలపై విరుచుకు పడింది. సూయజ్ కెనాల్ ను స్వాధీనం చేసుకుని ప్రపంచ రవాణా రంగాన్ని శాసించాలనేది దాని లక్ష్యం.

 

8.        ఈజిప్టు, లిబియాల్లో ముస్లింలు అత్యధికులు. ఆ రెండు దేశాలు ఫాసిజాన్ని వీరోచితంగా ఎదుర్కొన్నాయి. అంత వరకు ఓటమి అనేదే తెలియకుండ అప్రతిహతంగా సాగిపోతున్న అక్షరాజ్యాలకు 1942 నవంబరులో ఈజిప్ట్ లోని ఎల్ ఆలమీన్ (El Alamein) నగరం వద్ద తొలి ఓటమి ఎదురైంది. ఇది పాసిజం అంతానికి ఆరంభం.

 

9.        ఆ తరువాత అక్షరాజ్యాలకు ఒక్క విజయం కూడ దక్కలేదు. పరాజయాలను తట్టుకోలేక  ఇద్దరు నియంతలు ముస్సోలినీ, హిట్లర్  తీవ్ర అసహనానికి గురయ్యారు. 

 

10.   రెండవ ప్రపంచ యుధ్ధం జరుగుతుండగానే ఇటలీలో బెనిటో ముస్సోలిని మీద ప్రజలకు నమ్మకం తగ్గిపోయి వ్యతిరేకత పెరిగింది. 1943 జులై నెలలో ప్రధాన మంత్రి పదవిని కోల్పోయాడు. 1945 ఏప్రిల్ నెలలో డ్యూస్ ఆఫ్ ఇటలియన్ సోషల్ రిపబ్లిక్ పదవిని కోల్పోయాడు.

 

11.   ఇటలీలో ముస్సోలిని ప్రాణాల్ని కాపాడుకోవడమే కష్టమయిపోయింది. దొరికితే ఇటాలియన్ ప్రజలే అతన్ని  చంపేసే పరిస్థితి నెలకొంది.  తనతో సహజీవనం చేస్తున్న క్లారా పెటస్సీ తో కలిసి స్విడ్జర్  ల్యాండ్‍ వెళ్ళి అక్కడి నుండి  విమానంలో స్పెయిన్ కు పారిపోయేప్రయత్నం చేశాడు. అప్పటి స్పెయిన్ ను ఇంకో నియంత జనరల్ ఫ్రాన్సిస్కో ఫ్రాంకో రాజ్యం చేస్తున్నాడు.

 

12.   స్పెయిన్ కు పారిపోతున్న ముస్సోలినీ, క్లారా పెటస్సీని ఇటలీ - స్విడ్జర్  ల్యాండ్‍ సరిహద్దుల్లో 1945 ఏప్రిల్ 27న కమ్యూనిస్టు మిలీషియా పట్టుకుంది.

 

13.   అంతకు ముందు కమ్యూనిస్టు కార్యకర్తలు ఎవరైనా దొరికితే ముస్సోలిని సృష్టించిన అల్లరిమూకలు ‘బ్లాక్ షర్ట్స్’ వాళ్ళను రివాల్వర్లతో కాల్చి చంపి చాకులతో తోలు వలిచి గ్యాస్ స్టేషన్లలో కొక్కేలకు వేలాడదీసే వారు.

 

14.   అందుకు ప్రతీకారంగా అన్నట్టు కమ్యూనిస్టు కార్యకర్తలు కూడ ముస్సోలినీ, క్లారా పెటస్సీ లను 1945 ఏప్రిల్ 28న రివాల్వర్లతో కాల్చి చంపి చాకులతో తోలు వలిచి గ్యాస్ స్టేషన్ లో కొక్కేలకు వేలాడదీశారు. “ఫాసిజానికి కుక్కచావు” అని నినాదాలు చేశారు.

 

15.   అప్పుడు జర్మనీలో హిట్లర్ పరిస్థితి కూడ బాగోలేదు. ప్రజలు ఏక్షణమైనా తిరగబడడానికి సిధ్ధంగా వున్నారు. ప్రజా తిరుగుబాటుకు భయపడిన హిట్లర్ రాజభవనం రీచ్ స్టాగ్ ను వదిలేశాడు.  బెర్లిన్ నగర శివార్లలో ఒక బంకర్ లో భయంభయంగా బతుకుతున్నాడు.

 

16.   హిట్లర్ వయస్సు అప్పుడు 56 సంవత్సరాలు. అప్పటి వరకు హిట్లర్ పెళ్ళి చేసుకోలేదు. కానీ ఇవా బ్రౌన్ అనే మహిళతో సహజీవనం చేస్తుండేవాడు. అప్పుడయినా తనను పెళ్ళి చేసుకోమని ఇవా బ్రౌన్ కోరింది.

 

17.   ముస్సోలినీ హత్య వార్త అప్పటికి హిట్లర్ కు చేరలేదు. ముస్సోలినిని ఖతం చేసిన రోజే అర్థరాత్రి దాటిన తరువాత అంటే 1945 ఏప్రిల్ 29 తెల్లవారుజామున హిట్లర్ తన బంకరులో ఇవా బ్రౌన్ ను పెళ్ళి చేసుకున్నాడు.కొత్త దంపతులు ఒకటిన్నర రాత్రి గడిపారు.

 

18.   ఏప్రిల్ 30 ఉదయం హిట్లర్ కు ముస్సోలిని మరణ వార్త తెలిసింది. తమకు చావు దగ్గరపడిందని హిట్లర్ దంపతులకు స్పష్టంగా అర్ధం అయిపోయింది. ఆ రోజు సాయంత్రం ఇవా బ్రౌన్ సైనేడ్ తాగేసింది. హిట్లర్ తన రివాల్వర్ తో కణితిలో కాల్చుకున్నాడు.

 

19.   ఆ మరునాడు అంటే 1945 మే 1న అంటే మేడే నాడు ఎర్రసైన్యం బెర్లిన్ మహానగరం లోనికి ప్రవేశించింది. స్వల్ప ప్రతిఘటన తరువాత మే 8న మూడో రీచ్ బేషరతుగా లొంగుబాటును ప్రకటించింది. దీనినే యూరోప్ లో విజయ దినం (VE Day) అంటారు.

 

20.   అక్షరాజ్యాల్లో మూడవ ప్రధాన భాగస్వామి జపాన్ ఆసియా ఖండంలో మరికొంత కాలం యుధ్ధాన్ని కొనసాగించింది.

 

21.   అమెరిక 1945 ఆగస్టు 6, 9 తేదీల్లో జపాన్ నగరాలైన హీరోషీమా, నాగసాకీలపై అణుబాంబులు వేసింది. 1945 ఆగస్టు 15న జపాన్ లొంగుబాటును ప్రకటించింది. దీనినే జపాన్ పై విజయదినం (VJ Day) అంటారు.

 

22.   అలా ఫాసిజం కుక్క చావుతో రెండవ ప్రపంచ యుధ్ధం ముగిసింది.

 

23.   సాధారణంగా కమ్యూనిస్టు ఎర్రసైన్యమే ఫాసిజం- నాజీజాలను ఓడించింది అనే ఒక సాధారణ అభిప్రాయం చాలా మందిలో వుంటుంది. ఇటాలియన్ ఫాసిజాన్ని ముందుగా ఓడించింది ముస్లిం దేశాలు. ఎర్రసైన్యం జర్మనీలో ప్రవేశించడానికి రెండున్నరేళ్ళు ముందే ఈజిప్టులో ఇటలీ ఓడిపోయింది.

 

(నేను రాసిన జూలియస్ ఫ్యూజిక్ 1981/ 2013 నుండి)

 

రచన  : 9 అక్టోబరు  2019

సవరణ : 2 మే 2023

 

Fascism in rural areas

Fascism in rural areas

గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ఫాసిజం

          వ్యవసాయిక ఉత్పత్తికీ పారిశ్రామిక ఉత్పత్తికీ ఒక ప్రధాన తేడా వుంది. సాలీన 40 వేల టన్నుల వ్యవస్థాపక ఉత్పత్తి స్తోమత కలిగిన సిమెంటు ఫ్యాక్టరీ ప్రతిరోజూ 100 – 110 టన్నుల సిమెంటును ఉత్పత్తి చేసి మార్కెట్లో విడుదల చేసేస్తూ వుంటుంది. అందువల్ల దాని గిరాకి దాదాపు నిలకడగా వుంటుంది. వ్యవసాయం అలాకాదు. మొత్తం ఏడాది పంట ఒక వారం పదిహేను రోజుల తేడాలో మార్కెట్ కు వచ్చేస్తుంది. దానితో, సరఫరా ఎక్కువయిపోయి గిరాకీ తగ్గిపోతుంది. మరోవైపు, వ్యాపారులు కుమ్మక్కయి ధరల్ని మరింతగా పడగొట్టేస్తారు. ధర తక్కువగా వున్నప్పుడు గిడ్డంగుల్లో నిల్వ చేసి, ధర పెరిగిన తరువాత అమ్ముకునే సౌకర్యం ఒకటి వుంటుందిగానీ దానిని పెద్ద భూస్వాములుతప్ప సామాన్య రైతులు వినియోగించుకోలేరు. దానికి మూడు కారణాలు; తగినన్ని గిడ్దంగులు లేకపోవడం, వున్న గిడ్దంగుల మీద వ్యాపారులకే ఆధిపత్యం వుండడం, పంటను వెంటనే అమ్మి తీర్చాల్సిన అప్పుల వత్తిడిలో రైతు వుండడం.

          తనను మిల్లర్లు వ్యాపారులు కుమ్మక్కయి మోసం చేస్తున్నారని తెలిసినా రైతు వాళ్ళ ను ఏమీ చేయలేడు. విత్తనాలు, ఎరువులు, క్రిమిసంహారక మందులు, సాగునీరు సకాలంలో అందించని ప్రభుత్వాన్నీ అతను ఏమీ అనలేడు. రాష్ట్రంలో ఏ పంటను ఎంత విస్తీర్ణంలో వేయాలో ముందుగా ఒక ప్రణాళిక రచించి ప్రకటించని ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్నీ అతను ఎదుర్కోలేడు. అలాంటి నిస్సహాయ స్థితిలో అతని కోపమంతా వ్యవసాయ కూలీల మీదికి పోతుంది. వాళ్ళ మూలంగానే తనకు ఉత్పత్తి ఖర్చు పెరిగిపోతున్నదని భావిస్తాడు.  ఆ కోపం అక్కడితో ఆగదు. వ్యవసాయ కూలీల కుల మతాల మీదికి పోతుంది. వ్యవసాయదారులు సాధారణంగా పైవర్ణాలు, వ్యవసాయ కులాలకు చెందినవారై వుంటారు. వ్యవసాయ కూలీలు సాధారణంగా ఎస్సీ, ఎస్టీ, బిసి, మైనారిటీ వర్గాలకు చెందినవాళ్లయి వుంటారు.  వ్యవసాయ కూలీల్ని  కట్టు బానిసలుగా మార్చేస్తేగానీ వ్యవసాయమూ, గ్రామాలు పూర్వ వైభవాన్ని పొందలేవని వ్యవసాయదారుడు భావిస్తాడు. ఎస్టీ ఎస్సీ అట్రాసిటీస్ కేసుల సంఖ్య పెరుగుతూవుండడం వాళ్ళకు గాయం మీద కారం చల్లినట్టు వుంటుంది. స్వేఛ్ఛా సమానత్వం సోదరత్వం వంటి భావాలు దేశాన్ని పాడు చేసేశాయని రైతులు అనుకుంటారు. రాజ్యాంగం మీద, పార్లమెంటరీ వ్యవస్థ మీద, బలహీనవర్గాల రక్షణ చట్టాల మీద  వాళ్ళకు చాలా కోపం వస్తుంది. 

సరిగ్గా ఇలాంటి వాతావరణంలో గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో కులమతవర్గ నియంతృత్వం జీవం పోసుకుంటుంది.

Journalists must have guts

Journalists must have guts

జర్మలిస్టులకు ఆ మాత్రం పొగరు వుండాలి.

నిస్సహాయుల కోసం నిలబడాలనే నిబధ్ధత వుండాలి.

            కమ్మర్షియల్ సెక్స్ వర్కర్లు నిస్సహాయులు, నిర్బలురు, బతకడానికి మరో ఆలంబన లేక శరీరాన్ని అమ్మకానికి పెట్టిన వాళ్ళు. వాళ్ళ దయనీయ స్థితి మీద జాలిపడాలి.  వాళ్ళ మీద ఎవరయినా దౌర్జన్యం చేసినట్టు నా దృష్టికి వస్తే చాలా బాధ వేసేది. ఎదురు పడితే పళ్ళు ఊడగొట్టాలన్నంత  కోపమూ వచ్చేది.

            విజయవాడకు ఒక గొప్పతనం వుంది. ముదిగొండ పద్మ అనే ఒక కమ్మర్షియల్ సెక్స్ వర్కర్ ను  కేఎస్ వ్యాస్ కాలంలో (1987 లో కావచ్చు) ఓ పోలీసు స్టేషన్ లో శిరోముండనం చేశారు. దానితో ఆగ్రహించిన విజయవాడ పౌరులు రోడ్ల మీదకు వచ్చి పెద్ద ఎత్తున నిరసనలు తెలిపారు. ఇప్పటి తరం మొద్దుబారిపోయింది. సామాన్య స్త్రీల మీద అత్యాచారం, అంతకన్నా ఘోరం జరుగుతున్నా స్పందించడంలేదు.

            నేను పాత్రికేయుడ్ని అయిన తరువాత సంచలనం రేపిన అలాంటి కేసు వేల్పూరు కల్పన ది. నిందితులు విజయవాడ నగరంలో చాలా పెద్ద వారు. Conquerors of the Golden city. అలాంటప్పుడే రిపోర్టింగ్ లో కిక్ వస్తుంది.  నాది క్రైమ్ బీట్ కానప్పటికీ అప్పటి ఆంధ్రభూమి ఎడిషన్ ఇన్ చార్జి తాడి ప్రకాష్ ఆ కేసును నాకు అప్పగించారు. కేసును తప్పుతోవ పట్టించిన డాక్టరుతో పాటు నిందితులు అందరూ అరెస్టు అయ్యేవరకు  కథనాల పరంపర సాగించాను.

            అందులో ఇప్పటికీ నాకే ఆశ్చర్యం కలిగించే విషయం విజయవాడ పోలీస్ కమీషనర్ మీద నేను చేసిన వ్యాఖ్యలు.  

            ‘కల్పన ఎలాగూ చచ్చిపోయింది. ఆమె మరణ రహాస్యం మాత్రం బతికే వుంది. దాన్ని చంపే ప్రయత్నం జరుగుతోందనే పత్రికల ఆందోళన. కల్పన మరణం మిస్టరీ కాదు. ఆ రహాస్యం శేషగిరికి తెల్సు, డాక్టర్ జయప్రకాష్ కు తెల్సు. పోలీస్ కమీషనర్ భాస్కర రెడ్డికి తెల్సు. మనిషి చచ్చిపోయినా నిజం చచ్చిపోకూడదు. కల్పన – ఏ కుట్రా జరక్కుండా – తీసుకున్న విషం వల్లనే చనిపోతే ఆ వాస్తవమే కావాలి. కొందరు ఆస్తిపరుల నోట్ల కట్టల కింద మట్టుబెడితే ఆ చేదు నిజమే కావాలి. మనిషి ప్రాణం తీయడానికి వెనుకాడని క్రూరులు నవ్వుతూ మన మధ్య తిరక్కూడదు.   మరో కల్పనను కాంథారీ హొటల్ మెట్లెక్కించకూడదు”. – ఇదీ లీడ్. (బాక్స్ ఐటమ్ లో వుంది. ఎన్ లార్జ్ చేసి చదవండి)

            “కల్పనను ఎవరు చంపారో నాకు తెలుసని మీరు ఎలా రాస్తారూ?”  అని   పోలీస్ కమీషనర్ భాస్కర రెడ్డి అడిగారు. “మిగిలిన రిపోర్టర్లను పిలిచి మీకు తెలియదని ఒక ప్రకటన చేయండి. మీకు ఎలా తెలుసో రేపటి ఎపిసోడ్ లో వివరిస్తాను” అన్నాను. వారు ఆ తరువాత మాట్లాడలేదు. పోలీస్ కమీషనర్ ఆఫీసులో కమీషనర్ తో అలా మాట్లాడడం అంత సులువైన వ్యవహారం కాదు.

            నేను AP Timesలో వుండగా ఏలూరులో ఒక సంఘటన జరిగింది. పవర్ పేట రైల్వేస్టేషన్ దగ్గర పూలు అమ్ముకునే మహిళల్ని ఓ రాత్రి ఎక్సైజ్ పోలీసులు ఎత్తుకుపోయి అత్యాచారం చేశారు.

            “What if they were sex workers? Police were not empowered to rape them. The Excise Superintendent’s vehicle was not intended to kidnap the hapless women. The Assistant Commissioner’s office compound is not supposed to be used as a hideout for gang rapes. But all this took place in Eluru, the head quarters of West Godavari district, on the moonlit night of April 25” అని మొదలెట్టాను.  

            అప్పట్లో పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా ఎక్సైజ్ సూపరింటెండెంట్ ఒక ముస్లిం. పేరు గుర్తులేదు. “నిజంగా నాకు ఈ విషయాలు తెలియవు” అన్నారు వారు. “మీ ఆధీనంలో వున్న ఆఫీసు కాంపౌండ్ లోనే జరిగిందని నాకు స్పష్టంగా తెలుసు” అన్నాను. అప్పుడు ఏపి టైమ్స్ ఎడిటర్ సామ్ రాజప్ప, బ్యూరో చీఫ్ నిమ్మకాయల శ్రీరంగనాథ్.

            పూర్తి స్థాయి ఎవిడెన్స్ నా దగ్గర వున్నప్పుడే వున్నతాధికారిని కలిసే వాడిని. “స్టోరీ ఆపమని మాత్రం అడగొద్దు. స్టోరీ ఆగదు. మీరు ఇచ్చుకునే వివరణ ఏదైనా వుంటే చెప్పండి. అది కూడా కలిపి  ప్రచురిస్తాను. అదొక్కటే మీకు వున్న ఆప్షన్” అనేవాడిని.  

            మన వెనుక మన సంస్థ నైతిక మద్దతు వుందనే ధీమా బలంగా వున్నప్పుడే జర్నలిస్టులకు ఇలాంటివి రాయడం సాధ్యం. రాయడం నా గొప్పకావచ్చుగానీ దాన్ని ప్రచురించడం ఎడిటర్ల గొప్పతనం. తాడి ప్రకాష్, సామ్ రాజప్ప, నిమ్మకాయల శ్రీరంగనాథ్ లకు మరొక్క సారి ధన్యవాదాలు. మరో ఎడిటర్లు దానికి సాహసించరు. అందరికీ పోలీసులంటే భయం. జర్మలిస్టులకు ఆ మాత్రం పొగరు వుండాలి.

            జర్నలిజం విలువలు పెరగడమైనా పతనం కావడమైనా ప్రధానంగా మేనేజ్ మెంట్ అనుసరించే విధానాల మీదనే ఆధారపడి వుంటాయి. మేనేజ్ మెంట్‍ ప్రోత్సహిస్తే జర్నలిస్టులు దూకుడుగా పోతారు. మేనేజ్ మెంటు వంగి వుండమంటే జర్నలిస్టులు నేల మీద పాకుతారు. పోలీసు డిపార్టుమెంటులో  హోంగార్డ్స్ వ్యవస్థ లాగ జర్నలిజంలో స్ట్రీంగర్స్ వ్యవస్థ వచ్చాక అనేక అవలక్షణాలు వచ్చాయి. స్ట్రీంగర్లకు కష్టం ఎక్కువ ఆదాయం తక్కువ. కొన్ని మీడియా సంస్థలు స్ట్రీంగర్లకు లైన్ అకౌంట్ ఇవ్వడం కూడ మానేశాయి. పైగా, మండలాల వారీగా కమ్మర్షియల్ యాడ్స్ తెమ్మని వత్తిడి తేవడం మొదలెట్టాయి. దానితో స్ట్రింగర్లు  స్థానిక రాజకీయ నాయకులకు పర్సనల్ అసిస్టెంట్లుగా, కాంట్రాక్టర్లకు మీడియా మేనేజర్లుగా  మారిపోయారు. ఓ పది పన్నేండేళ్ళుగా అయితే, మేనేజ్ మెంటే రాజకీయ పార్టీలకు మీడియా హౌస్ ను బాహాటంగా లీజూకు ఇచ్చేస్తున్నారు. “కవర్ ఇస్తేనే కవరేజి” అనేది ఒకప్పుడు కింది స్థాయిలో వుండేది. ఇప్పుడు అది మేనేజ్ మెంట్ స్థాయిలోనే అధికార విధానంగా మారిపోయింది.  ‘మీడియా పార్ట్ నర్స’ అనేది ఇప్పుడు కొత్త నినాదం.  

రచన :  6 అక్టోబరు 2019

ప్రచురణ :

Equality theory and the theory of Manu

Equality theory and the theory of Manu  

సమతా సిధ్ధాంతం -  మనుధర్మం

డానీ

            మన దేశ రాజకీయాల్లో ఓ పదేళ్ళుగా మనుస్మృతి ప్రస్తావన తరచుగా  వస్తూ వుంది. ‘స్వేఛ్ఛా, సమానత్వం, సౌభ్రాతృత్వం’ లను ప్రవచించే ప్రస్తుత రాజ్యాంగాన్ని తొలగించి మనుస్మృతిని భారత రాజ్యాంగంగా ప్రకటించాలనే కోరిక కొందరిలో బలంగా వ్యక్తం అవుతూనేవుంది. సంఘపరివారం పెద్దలు మాత్రమేగాక  ప్రభుత్వంలో రాజ్యాంగ పదవుల్లో వున్నవారు సహితం ఒక క్రమపధ్ధతిలో ఇలాంటి ఆకాంక్షల్ని బయట పెడుతున్నారు.

            అలాగే, దీనికి భిన్నమైన వాదాలు సహితం అనేకం ముందుకు వస్తున్నాయి. మనుస్మృతి అనేది ఎప్పుడో మధ్యయుగాల్లో అమలు అయిందంటే నమ్మవచ్చుగానీ, దళితులు రాష్ట్రపతులుగానూ, శూద్రులు ప్రధాన మంత్రులుగానూ పరిపాలన సాగిస్తున్న ఈ కాలంలోనూ అది  అమలవుతున్నదని చెప్పగలమా? అనేవారున్నారు. దేశంలో ‘అమ్మవొడి’ వంటి పథకాలతో దాదాపుగా అందరికీ నిర్బంధ విద్య కొనసాగుతున్నప్పుడు శూద్రులు చదువుకోవడానికి వీల్లేదన్న మనువు ఆదేశం చెల్లుబాటులో వుందనవచ్చునా? అని మరికొందరు ప్రశ్నిస్తున్నారు.

            మనుస్మృతి ఆదేశాలవల్ల సమాజంలో స్త్రీలు, శూద్రుల మీద శతాబ్దాల తరబడి  కొనసాగిన అణిచివేతను దాచి పెట్టడానికి ఇంకొందరు గట్టి కసరత్తులు చేశారు. మనువు కొనసాగించిన కఠిన వైఖరిని మృదువుగా మార్చడానికి  పాత శ్లోకాలకు విరుధ్ధమైన కొత్త శ్లోకాలను ప్రక్షిప్తాలుగా చొప్పించారు. మనువు చెప్పిందేమిటో చొప్పించిందేమిటో తెలీక కొత్త గందరగోళం తలెత్తింది. మనుస్మృతి ఎన్నడూ ఏ రాజ్యంలోనూ అధికారిక స్మృతిగా లేదని మరికొందరు  వాదిస్తున్నారు. అయితే,  మౌర్య సామ్రాజ్య పతనం తరువాత మూడవ శతాబ్దంలో ఏర్పడిన గుప్త సామ్రాజ్యంలోనూ, మహారాష్ట్ర ప్రాంతంలో 17-18 శతాబ్దాల్లో కొనసాగిన  పీష్వాల సామ్రాజ్యంలోనూ మనుస్మృతి  ప్రాబల్యం కొనసాగిందని ఇంకొందరు చరిత్రకారులు గుర్తు చేస్తున్నారు.

            భారత దేశంలో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ఆరంభమయిన కొత్తలోనే అంటే 1772 ప్రాంతంలోనే అప్పటి గవర్నర్ జనరల్ వారెన్ హేస్టింగ్స్ వివాహము, విడాకులు, సంతానం, సంపద, వారసత్వం, ధార్మిక సంస్థల నిర్వహణ తదితర వ్యవహారాల విధివిధానాల కోసం పౌరస్మృతుల్ని నిర్ధారించాలని భావించాడు. హిందూ, ముస్లిం ప్రతినిధులులు గవర్నర్ జనరల్ ను కలిసి మనుస్మృతి, షరియత్ లను తమ తమ పౌరస్మృతులుగా  ప్రకటించారు. బ్రిటీష్ వలస పాలనా కాలంలో ఆ రెండు గ్రంధాలే ప్రామాణిక పౌరస్మృతులుగా కొనసాగాయి. ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పరిపాలనా సౌలభ్యం కోసం బ్రిటీష్ అధికారి  సర్ విలియమ్ జోన్స్ మనుస్మృతిని ఇంగ్లీషు లోనికి అనువదించి 1794లో ప్రచురించాడు. అయితే ఏ కాలంలో అయినాసరే రాజ్యాంగం, చట్టాలు సంపూర్ణంగా అమలుకావు. వర్తమాన భారతదేశంలో రాజ్యాంగ విలువలు స్పూర్తి సంపూర్ణంగా అమలు అవుతున్నాయని చెప్పలేముకదా! అలాగే స్మృతికీ ఆచరణకు మధ్య  మినహాయింపులు వుల్లంఘనలు ఏ కాలంలో అయినా వుంటాయి.  

            మనుధర్మశాస్త్రంలో 12 అధ్యాయాలున్నాయి. ఒక్కో అధ్యాయంలో సగటున రెండు వందల చొప్పున మొత్తం రెండున్నర వేలకు పైగా శ్లోకాలున్నాయి. ఒక ఆదర్శసమాజానికి అవసరమైన విధివిధానాలను మనుధర్మశాస్త్రం వివరిస్తుందని దీని సమర్ధకులు అంటారు.  బిఆర్ అంబేడ్కర్ అభిప్రాయం అందుకు విరుధ్ధంగా వుండేది. అంతేకాదు; బౌధ్ధమత విలువల్ని సమూలంగా అణిచివేయడం కోసమే మనుధర్మశాస్త్ర రచన సాగిందనే అభిప్రాయాన్ని కూడా అంబేడ్కర్ వ్యక్తం చేశారు.

            ‘స్వేఛ్ఛా, సమానత్వం, సోదరభావం’ (Liberty, Equality and Fraternity) అనే ఆదర్శాలను 18వ శతాబ్దపు  ఫ్రెంచ్ విప్లవ సిధ్ధాంతకర్తలైన వాల్టైర్, రూస్సోల నుండి బిఆర్ అంబేడ్కర్ స్వీకరించి భారత రాజ్యాంగంలో పొందుపరిచారనే అభిప్రాయం ఇప్పటికీ  చాలామందిలో వుంది.  కానీ, ఈ మూడు ఆదర్శాలను తాను బుధ్ధుని నుండి స్వీకరించినట్లు అంబేడ్కర్ స్వయంగా చెప్పుకున్నారు. 

            ఎవరు ఎన్ని రకాల అభిప్రాయాలను చెప్పినప్పటికీ, బ్రాహ్మణ, క్షత్రీయ, వైశ్య వర్ణాలను పాలకవర్గంగానూ, శూద్రుల్ని శామికవర్గంగానూ స్థిరీకరించడానికి మనుధర్మ  గ్రంధ రచన సాగిందని అనిపిస్తుంది. ఇక్కడ ఇంకో విశేషం కూడా వుంది. తన  ఆదర్శ సమాజంలో శూద్రులకు ప్రవేశం కల్పించిన మనువు పంచముల్నీ, ఆదివాసుల్ని లోపలికి కూడా రానివ్వలేదు. వాళ్ళను ‘అన్యులు’గా పరిగణించి బయటే వుంచాడు. ఈ “మనము” “అన్యులు” అనే సామాజిక విభజనే ఇటలీ, జర్మనీల్లో ఫాసిజం నాజిజాలకు మూల సిధ్ధాంతంగా మారాయి. 

            “సమాజం సక్రమంగా కొనసాగాలంటే ఎవరి పని వారు చేయాలి. కుక్క పని కుక్కలు చేయాలి. గాడిద పని గాడిదలు చేయాలి”. “మనువు వర్ణాలకు శ్రమ విభజన చేశాడు. ఆ తరువాత కులాలకు శ్రమ విభజన జరిగింది” “మనుధర్మం వర్ణ సమాజం కోసమే రాసింది కనుక కుల సమాజంలో దానికి ప్రాసంగికత లేదు” అనే వారున్నారు.   నిజానికి వర్ణ సంకరం ద్వార కులాలు ఏర్పడతాయని మనువే సూత్రీకరించాడు. తన కాలంలోనే 30, నలభై కులాలను గుర్తించాడు. మనువు మార్కు శ్రమ విభజనని అంబేడ్కర్ తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాడు. “కులవ్యవస్థ శ్రమ విభజన మాత్రమేకాదు; అది శ్రామికుల విభజన కూడ” అన్నాడు.        

            వర్ణం కూడ విశ్వవిద్యాలయాలు ప్రదానం చేసే డిగ్రీలువంటివనీ వాదించేవారు కొందరు వున్నారు. అలాంటివారిలో ఎంవిఆర్ శాస్త్రి ఒకరు. మనుషులందరూ శూద్రులుగానే  పుట్టి ఉపనయనం చేసుకుని  విద్యాసంస్కారంవల్ల ద్విజులుగానూ, వేదాధ్యయనంవల్ల విప్రులుగానూ, బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని సాధించడంవల్ల  బ్రాహ్మణులుగానూ ఆవిర్భవిస్తారని చెప్పే ఒక శ్లోకం మను ధర్మశాస్త్రంలో వుందని వాళ్ళు అంటుంటారు. ఇలాంటివారి వాదన ప్రకారం ఎవరయినాసరే  గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేస్తే వైశ్యుడు, పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేస్తే క్షత్రీయుడు, డాక్టరేట్ పూర్తి చేస్తే విప్రుడు, పోస్ట్ డాక్టరేట్ పూర్తి చేస్తే బ్రాహ్మణుడు అవుతారు. అయితే, సామాజిక ఆచరణ అలా లేదు. మన దేశంలో శిశువు  పుట్టగానే ప్రసూతి కేంద్రం దస్తరంలోనే కులాన్ని నమోదు చేస్తారనే వాస్తవాన్ని వీరు నిరాకరిస్తారు.    

            పుట్టుక రీత్య మనుషులందరూ సమానులే; జీవితకాలంలో వ్యక్తిగత ఆసక్తి, కృషి, నైపుణ్య సాధన, సత్ప్రవర్తనల వల్ల  వాళ్ళలో వైవిధ్యం, బహుళత్వం ఏర్పడుతుంది అనంటే  మనువాదం ఒప్పుకోదు. సాధన ద్వార శూద్రులు ఎంతటి నైపుణ్యాన్ని సాధించినా సరే దాన్ని మనువాదం గుర్తించదు; పైగా శూద్రునికి శిక్షణ ఇవ్వడం మీదనే నిషేధాన్ని విధిస్తుంది.  జర్మన్ తత్వవేత్త ఫ్రైడ్రిక్ విల్ హెల్మ్ నీషే కు మనువాదం, చండాల (Tschandala) సిధ్ధాంతం, సూపర్ మేన్ ఆవిర్భావం అన్నీ గొప్పగా నచ్చాయి. అయితే నీషే సూపర్ మేన్ మనువు సూపర్ మేన్ ఒకటి కాదు. పుట్టుకరీత్య కాకుండ సత్ప్రవర్తన (virtue) రీత్య సూపర్ మేన్ ఆవిర్భవిస్తాడని నీషే భావించాడు.

            ఇంత కష్టపడి మనువు శ్రమవిభజన, శ్రామికుల విభజన ఎందుకు చేసినట్టూ? ఇంతటి కసరత్తు చేసి అతను సాధించదలచినది ఏమిటీ?  “సామర్థ్యం వున్నప్పటికీ శూద్రుడు సంపదను సమకూర్చుకోకూడదు. సంపదను సమకూర్చుకున్నశూద్రుడు బ్రాహ్మణునికి శోకాన్ని కలిగిస్తాడు” అంటుంది మనుధర్మశాస్త్రం. (అధ్యాయం 10  శ్లోకం 129). మనుధర్మశాస్త్రం రూపంలో సాంస్కృతికం; సారంలో ఆర్థికం. దానికి కొనసాగింపుగా విస్తరించిన  కులవ్యవస్థ కూడ సాంస్కృతిక వ్యవహారంగా కనిపించే పచ్చి ఆర్థిక కార్యకలాపం. ముస్లింలు, క్రైస్తవులు, బౌధ్ధులు తాము ఒక ప్రత్యేక మత సమూహమనీ హిందువులకు భిన్నమనీ భావిస్తూ వుండవచ్చు. కానీ, కులవ్యవస్థ వాళ్ళనూ ఒక కులంగానే పరిగణిస్తుంది. 

            ఆధునిక కులవ్యవస్థలో మరీ అట్టడుగున వున్న ముస్లిం, క్రైస్తవ సమూహాలకు  కేవలం వేధింపులు మాత్రమే  వుండవచ్చు. గానీ, మిగిలిన అంతస్తుల్లో వున్నవారందరికీ వేధింపులే గాకుండ ఇతరుల్ని వేధించే సౌకర్యం సౌఖ్యం కూడ వుంటాయి. బాల్యంలో వేధింపులకు గురయినవారు పెద్దయ్యాక హింసా ప్రవృత్తిని సామాజిక ధర్మంగా భావిస్తారనేది మనస్తత్వ శాస్త్రంలో ఒక ప్రాథమిక సూత్రం. ఇది కుల వ్యవస్థకు యథాతథంగా సరిపోతుంది. ఒక సామాజికవర్గానికి చెందినవాళ్ళు తమకన్నా పైనున్న సామాజికవర్గాల నుండి అణిచివేతల్ని అనుభవిస్తూ వుంటారు. ఆ వేదనతో తమ కింద వున్న సామాజికవర్గాలను అణిచివేయడం, వేధించడం తమ హక్కుగానూ సామాజిక ధర్మంగానూ భావిస్తూ వుంటారు. అలా కులవ్యవస్థలో అణిచివేత ధర్మం సర్వత్రా నిరంతరాయంగా కొనసాగుతూ వుంటుంది.     

(రచయిత సీనియర్ జర్నలిస్టు, సమాజ విశ్లేషకులు, ముస్లిం ఆలోచనాపరుల వేదిక కన్వీనర్) 

మొబైల్ : 9010757776 

రచన : 26 సెప్టెంబరు 2019

ప్రచురణ : మన తెలంగాణ, 6 అక్టోబరు 2019

https://epaper.manatelangana.news/2359727/Mana-Telangana-City-Main/06-10-2019#page/4/1

https://epaper.manatelangana.news/2359727/Mana-Telangana-City-Main/06-10-2019#clip/44377986/ba8255d6-4b8b-471b-a683-8f0c182c0e62/968.0633958721601:1149.8909368335112

జ్ఞానోదయం

తెలిసో తెలియకో మనందరం ఒక కలల లోకపు భ్రమల్లో బతికేస్తుంటాం. 1978లో నన్ను స్పృహ లోనికి తీసుకువచ్చిన రోజు ఇది.

బుధ్ధునికి బోధి వృక్షం కింద జ్ఞానోదయం అయినట్టు గోదావరినది సముద్రంలో కలిసే అంతర్వేదిలో నాకు జ్ఞానోదయం కలిగింది.

The Good Person of Szechwan & The Respectful Prostitute

The Good Person of Szechwan & The Respectful Prostitute

షేజ్వాన్ వీధి మహిళ, గౌరవనీయమైన వేశ్య

డానీ   

          

          బ్రెక్ట్, సార్త్రె జగమెరిగిన నాటక కర్తలు. Bertolt Brecht’s The Good Person of Szechwan (1941) Jean-Paul Sartre’s The Respectful Prostitute (1946) నాటకాలు నాకు ఇష్టం. ఈ రెండు నాటకాలకు నేపథ్యం ఫాసిజం. జర్మనీలో  నాజీల కాలంలోనూ, ప్రాన్స్ లో  నాజీల పతనం తరువాత ఇవి వచ్చాయి.

          Jean-Paul Sartre నాటిక The Respectful Prostitute (1946)ను  ఇండయనైజ్ చేయాలనే కోరిక రెండు మూడేళ్ళుగా వుంది. ఆ దిశగా కొంత అభ్యాసం కూడ చేశాను. అలాగే, పూణేలో భీమా - కోరే గావ్  ద్విశతాబ్ది ఉత్సవాలు, ఆ తరువాత సాగుతున్న పరిణామాల నేపథ్యంలో Bertolt Brecht నాటకం  The Good Person of Szechwan మీద విపరీతమయిన ఆసక్తి పెరిగింది.

          జర్మనీలో నాజీ పాలన సాగుతున్న కాలంలో బ్రెక్ట్ ప్రవాసంలో వున్నాడు. 1941లో The Good Person of Szechwan నాటకాన్ని రాశాడు. ఆర్థిక వ్యవస్థే సమాజంలో నైతిక విలువల్ని నిర్ణయిస్తాయని చెప్పే నాటకం ఇది. మనిషి – వ్యక్తి (man and individual, species-being and  individual-being) తాత్విక ఘర్షణని బ్రెక్ట్ తనదైన నాటకీయ శైలిలో గొప్పగా చిత్రిస్తాడు. నిర్లిప్త సమాజం మీద  ప్రొటోగానిస్టు పాత్ర ‘షెన్ టీ’ చేసే వ్యాఖ్యలు అప్పుడూ సంచలనమే. ఇప్పుడూ సంచలనమే. 

          రాజ్యంగ పరిషత్తు సమావేశాల చివరి రోజైన 1949 నవంబరు 25న బాబాసాహెబ్ అంబేడ్కర్ చేసిన ఉపన్యాసంపై బ్రెక్ట్ ప్రభావం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

          “మనం ఎంత కాలం ఈ వైరుధ్యాల జీవితాన్ని కొనసాగిద్దాం? మన సాంఘిక, ఆర్థిక జీవితాల్లో సమానత్వాన్ని ఇంకా ఎంత కాలం నిరాకరిద్దాం?  ఈ విలువల్ని దీర్ఘకాలం నిరాకరిస్తూ పోతే రాజకీయ ప్రజాస్వామ్యాన్ని మనమే ప్రమాదం లోనికి నెట్టేసిన వాళ్లం అవుతాము. సాధ్యమైనంత త్వరగా మనం ఈ వైరుధ్యాల్ని తొలగించి తీరాలి. అలా చేయకపోతే, ఈరోజు ఈ రాజ్యంగ పరిషత్తు ఎంతో కష్టపడి నిర్మించిన రాజకీయ ప్రజాస్వామ్య మహా నిర్మాణాన్ని సమాజంలోని అసమానత్వ బాధితులు అందరూ కలిసి పేల్చి వేస్తారు (….. those who suffer from inequality will blow up the structure of political democracy which this Assembly has laboriously built up.)” అంటూ భారత రాజ్యాంగ డ్రాఫ్టింగ్ కమిటి ఛైర్మన్ హోదాలో అంబేడ్కర్  హెచ్చరించాడు.

          ఈ ఏడాది పిబ్రవరి, మార్చి నెలల్లో విరసం నల్గొండ, విజయవాడల్లో జరిపిన  సభల్లో వరవరరావు జైలు డైరీ ‘సహచరులు’ పుస్తకాన్ని నేను ఆవిష్కరించాను. రెండు చోట్లా నా ఉపన్యాసాన్ని షేజ్వాన్ వీధి మహిళ ‘షెన్ టీ’  ఆక్రోశంతో ముగించాను.

          “ఓరీ మొద్దుబారిపోయిన మనుషుల్లారా! మీ సోదరుడి మీద మూకోన్మాదులు దాడి చేశారు.  మీరు కళ్ళు మూసుకున్నారు. వాళ్ళు అతన్ని పొడిచి పారిపోయారు. మీరు మౌనంగా వుండిపోయారు. ఇదేమి నగరం? మీరేమి మనుషులు? ఒక ఘోరం జరిగినపుడు మనుషులన్నవాళ్ళు రగిలిపోవాలి. నగరమంతటా నిరసనలు వెల్లువెత్తాలి. మనుషుల్లో అలాంటి తిరుగుబాటు రాకుంటే చీకటి పడడానికి ముందే ఆ నగరం మంటల్లో మాడి బూడిదై పోవాలి”.

          భీమా-కోరేగావ్ ద్విశతాబ్ది ఉత్సవాల్లో వక్తలు బ్రెక్ట్,  అంబేడ్కర్ మాటల్ని గుర్తు చేశారు. పాలకులకు సాహిత్యానికీ పడదు కనుక  ఆ కవితా వాక్యాలను తమ సహజ ధోరణిలో అపార్థం చేసుకుని సభా నిర్వాహకుల మీద పోలీసులు కేసులు నమోదు చేశారు. కేసులు పెట్టడం కోసమే బ్రెక్ట్,  అంబేడ్కర్ మాటల్ని వక్రీకరించారు. 

          ‘షెన్ టి’ ఆక్రోశం ధర్మాగ్రహం. దాని కోసం బ్రెక్ట్ నాటకం The Good Person of Szechwan ను తెలుగులో అనువాదం చేయాలి. ఇప్పుడు ఇది ఒక చారిత్రక అవసరం. భాషాంతీకరణ మాత్రమేగాక, కాలాంతీకరణ, దేశాంతీకరణ కూడ చేయాల్సి వుంటుంది. అది అంత సులభమైన వ్యవహారం కాదు.        

          Jean-Paul Sartre రాసిన The Respectful Prostitute  నాటికను  తెలుగు చేయడంలోనూ కొన్ని ఇబ్బందులు వున్నాయి. ఇది ప్రాధమికంగా socio-political drama.  సార్త్రె అమెరికన్ సమాజాన్ని విమర్శించ దలిచాడు గాబట్టి scapegoat పాత్రకు African - Americansను తీసుకున్నాడు. మనదేశంలో కొనసాగుతున్న lynchings, legal impunity, immunity ల నేపథ్యంలో scapegoat పాత్రను ముస్లింగా మార్చాల్సి వుంటుంది; వర్తమాన భారత సమాజంలో Vulnerable section  బలిపశువులు ముస్లింలే కదా!

          తాము ప్రయాణిస్తున్న రైల్లో కొందరు నల్లజాతి బాలురు తమ మీద అత్యాచారం చేశారని ఇద్దరు శ్వేత జాతి మహిళలు 1931లో అమెరికాలోని అలబామ రాష్ట్రంలో కేసు పెట్టారు. ఈ సంఘటన Scottsboro Boys కేసుగా ప్రపంచ వ్యాప్తంగా సంచలనం రేపింది. అమెరికా న్యాయవ్యవస్థ పూర్తిగా జాతి వివక్ష,  వర్ణవివక్షలో మునిగి తేలుతున్న రోజులవి. దేశమంతటా నల్లజాతీయుల మీద మూకోన్మాద దాడుల పరంపర కొనసాగింది. జడ్జీలు జ్యూరీ మొత్తంగా  శ్వేత జాతీయులు. శ్వేతజాతి అల్లరి మూకలు  న్యాయస్థానాల ఆవరణల లోనికి చొచ్చుకుని వచ్చి న్యాయమూర్తుల్ని చుట్టుముట్టి నల్లజాతీయులైన నిందితుల్ని కఠినంగా శిక్షించాలని వత్తిడి తెచ్చేవారు. అసలు అత్యాచారమే జరగలేదని మెడికల్ రిపోర్టు నిర్ధారించింది.  అయినప్పటికీ నిందితులైన నల్లజాతి బాలులు అందరికీ కోర్టు మరణశిక్ష విధించింది.  Scottsboro Boys కేసును చరిత్రలో Miscarriage of justice కు ఉదాహరణగా చెప్పుకుంటారు. ఈ అమానవీయమైన కేసు నుండి ప్రేరణ పొందిన సార్త్రె The Respectful Prostitute నాటికను రూపకల్పన చేశాడు.

          Scottsboro Boys కేసు ఆధారంగా  Harper Lee 1960 లో To kill a Mockingbird అనే సుప్రసిధ్ధ నవల రాసింది. ఈ నవల Pulitzer Prizeను కూడ అందుకుంది. ఈ నవలను అదే పేరుతో  1962లో సినిమాగా తీశారు. Protagonist Atticus Finch గా  హాలివుడ్ దిగ్గజం Gregory Peck  నటించగా scapegoat Tom Robinson పాత్రను Brock Peters పోషించాడు. AFI రూపొందించిన నూరేళ్ళ హాలివుడ్ చిత్రాల జాబితాలో ప్రస్తుతం ఇది 25వ స్థానంలో వుంది.

          రెండేళ్ళ క్రితం మొపాసా కథ ‘వెన్నముద్ద’ (Boule de Suif)ను పరిచయం చేసినపుడు మిత్రురాలు వేమన వసంత లక్ష్మి ఒక ప్రశ్న అడిగింది. గొప్ప కావ్యాల్లో ప్రధాన పాత్రలుగా వేశ్యలు ఎందుకు వుంటారు? అని నా అభిప్రాయం చెప్పడానికి అప్పట్లో వసంతను కొంత గడువు కోరాను. అది అలా రెండేళ్లకు డేకింది.

           మొపాస కథ  Boule de Suifలో ప్రధాన పాత్ర ‘ఎలిజబెత్ రోసో’ ఒక వాణిజ్యవేశ్య. జీన్ పాల్ సార్త్ర్ రాసిన The Respectful Prostituteలోనూ ప్రధాన పాత్ర ‘లిజ్జీ’ కూడ  ఒక వాణిజ్యవేశ్య. బెర్తొల్ట్ బ్రెక్ట్ రాసిన The Good Person of Szechwan లోనూ ప్రధాన పాత్ర ‘షిన్ టి’ కూడ  ఒక వాణిజ్యవేశ్య. తెలుగులో ఇప్పటికీ గొప్ప నాటకంగా కొనసాగుతున్న గురజాడ కన్యాశుల్కం లోనూ ప్రధాన పాత్ర మధురవాణీ కూడ ఒక వాణిజ్య వేశ్య.  

          సాధారణంగా మనుషులు ఎలా జీవించాలనుకుంటారో అలా జీవించరు. చాలా సందర్భాల్లో అందుకు విరుధ్ధంగానూ జీవిస్తారు. కానీ బయటికి మాత్రం సభ్య సమాజానికి ఆమోదయోగ్యమైన ప్రమాణాలు గల జీవితాన్ని మాత్రమే తాము జీవిస్తున్నట్టు చెప్పుకుంటారు. అనేకమంది ఉద్యమకారులు, విప్లవకారులు సహితం ఈ బూటకానికి అతీతులుకారు.

          వివాహేతర సంబంధాలనేవి సమాజంలో సర్వసాధారణ అంశం. కానీ ఎవరూ ఆ విషయాన్ని బయటికి ఒప్పుకోరు. వాస్తవాలకు ముసుగులు వేస్తారు. అలాంటి నిజాయితీలేనితనం మీద, ద్వంద్వ ప్రమాణాల మీద, అసత్యాల మీద, బూటకం మీద  ఆధారపడి జీవన సత్యాన్ని ఆవిష్కరించడం రచయితలకు సాధ్యంకాదు.

         

          వేశ్యలు అలాకాదు. సభ్య సమాజానికి ఆమోదయోగ్యమైన ప్రమాణాలతో వాళ్ళకు పనిలేదు. వాళ్ళది భౌతికంగానూ భావపరంగానూ నగ్న ప్రపంచం. వాళ్ళు వృత్తిలోనూ నగ్నంగానే వుంటారు. భావాలనూ నగ్నంగానే ప్రకటిస్తారు. Naked truths. ముసుగులు లేని జీవితాల్లో నుండే జీవన సత్యాన్ని ఆవిష్కరించడం సాధ్యం అవుతుంది కనుక మహారచయితలు వేశ్యల్ని తమ కథానాయకిగా ఎంచుకుంటా రనిపిస్తుంది.   

          కన్యాశుల్కంలో మధురవాణి, గిరీశం అద్భుతమైన కాంట్రాస్ట్. మధురవాణి పారదర్శకం; గిరీశం బూటకం.

రచన : 1 అక్టోబరు 2019