Delhi Speech Telugu

 డియర్ ఫ్రెండ్స్ అండ్ కామ్రేడ్స్, 

1. ఈరోజు మనం ఒక సంధియుగంలో వున్నాం. వర్తమాన సమాజాన్ని మార్చి ఒక కొత్త సమాజాన్ని నిర్మించాలనుకుంటున్నాం.

2. పాత సమాజాన్ని తొలగించి కొత్త  సమాజాన్ని నిర్మించడానికి విధిగా పాటించాల్సిన కొన్ని నియమాలుంటాయి. 

3. సమాజ వాస్తవ స్వభావాన్ని సరిగ్గా అర్ధం చేసుకోవడం వీటిల్లో  మొదటి నియమం. 

4. సమాజానికి ఎప్పుడూ ఒకే స్వభావం ఉండదు. అనేక స్వభాలుంటాయి. మనం వాటన్నింటిని గుర్తించాలి.   జాగ్రత్తగా నమోదు చేయాలి. 

Delhi Speech Points English

Dear  Friends and Comrades 

1. Today we are in a transitional age. We want to change the present society and build a new society.

2. There are certain rules that must be followed to remove the old society and build a new society.

3. The first rule among these is to understand the actual nature of the society.

4. The society will never have a single character. There will be many characters. We should identify all of them and properly recorded.

Bharat Bachavo Muslims

 ఫాసిజం రాజకీయ ఆర్ధిక సాంస్కృతిక రంగాల ద్వారా సమాజం మీద తన ఏజెండాను అమలుపరుస్తుంది. ఫాసిజాన్ని వ్యతిరేకించేవారు  కూడ  ఆ మూడు రంగాలలో మూడు వ్యూహలతో దాన్ని ఎదుర్కోవాలి.

ఏ.ఎం. ఖాన్ యాజ్దానీ (డానీ), ముస్లిం ఆలోచనాపరుల వేదిక (MTF) 

ఫాసిజానికి అత్యంత బాధితులు మత అల్పసంఖ్యాకులు అయిన ముస్లిం, క్రైస్తవ సంఘాలనుగాని, వాళ్ళ ప్రతినిధుల్ని గానీ  ఆహ్వానించినట్టుగాని, సంప్రదించినట్టుగాని రెండు జాబితాల్లో ఎక్కడ లేదు. మనం  మరో తప్పు చేస్తున్నాం.  

ఏ.ఎం. ఖాన్ యాజ్దానీ (డానీ), ముస్లిం ఆలోచనాపరుల వేదిక (MTF)

దేశ రాజధాని ఢిల్లీ శివార్లలో రైతుల చారిత్రాత్మక  ఆందోళనకు మార్గాన్ని చూపించిన షాహిన్  బాగ్  నాయకుల్ని ఆహ్వానిస్తే బాగుంటుంది. 

ఏ.ఎం. ఖాన్ యాజ్దానీ (డానీ), ముస్లిం ఆలోచనాపరుల వేదిక (MTF) 

'హిందూ కమ్యూనిస్టులు' అనే ఒక సమూహం ఉన్నదా? 

రాజకీయ పార్టీలు, ప్రజాసంఘాలు, మీడియా సంస్థల విధానాలు,  దృక్పధాలు, కార్యక్రమాలు వాటి పోషకుల మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. \

మనది  కులసమాజం అనడానికి కమ్యూనిస్టు పార్టీలు సంఘాలకు 1980 లలో చాలా ఇబ్బందులుండేవి. 

మనది మత సమాజం  అనడానికి కమ్యూనిస్టు పార్టీలు సంఘాలకు   ఇప్పుడూ అలాంటివే  ఏవో  ఇబ్బందులున్నాయి. .

మత  సమాజాన్ని గుర్తించకుండా ఫాసిజంతో పోరాటంలో తొలి అడుగు కూడ పడదు. 

కార్పొరేట్ సాంస్కృతిక జాతీయవాద నియంతృత్వాన్ని సాంస్కృతిక రంగంలో మతసామరస్యం ద్వారా ఎదుర్కోవాలి. 

కార్పొరేట్ సాంస్కృతిక జాతీయవాద నియంతృత్వాన్ని ఆర్ధిక రంగంలో శ్రామికుల ఐక్యతతో నిలవరించాలి.

కార్పొరేట్ సాంస్కృతిక జాతీయవాద నియంతృత్వాన్ని రాజకీయ రంగంలో విపక్షాలన్నింటి ఐక్యతతో అడ్డుకట్ట వేయాలి. 

పార్లమెంటరీ రాజకీయాల్లో బిజెపిని నిలవరించాలంటే కాంగ్రెస్ కేంద్రంగా ఒక మహా ఐక్య సంఘటన ఏర్పడాలి.

Mahabali Antagonist Character Version - 3

 Super Hero Story

 

Set-up

బాల్యస్నేహితుడు శ్రీరామ్ ను చూడడానికి అమెరికా వస్తాడు లారెన్స్.

శ్రీరామ్ భార్య అనురాధ  అమెరికాలో గొప్ప ఐశ్వర్యవంతుడు ఎలాన్ మస్క్ కు చెల్లెలు.

శ్రీరామ్  అనురాధలకు పదేళ్ల ఒక కొడుకు ఉంటాడు.

చాలా అల్లరి పిల్లగాడు.

 

ఎలాన్ మస్క్ అమెరికాలో గొప్ప ఐశ్వర్యవంతుడు.

ఒకసారి స్నేహితుని కుటుంబంతో కలిసి ఎలాన్స్ మస్క్ టవర్ కు వెళ్తాడు లారెన్స్.

అక్కడే ఎలాన్ మస్క్ తల్లి పరిచయం అవుతుంది.

ఎలాన్స్ మస్క్ కు భార్యలేదు.

 

గర్ల్స్ ఫ్రెండ్స్ ఉంటారు.

వుమన్ బాడీ  గార్డ్స్ ఉంటారు.

ఎలాన్ మస్క్ టవర్స్ చూసి లారెన్స్ చాలా ముచ్చటపడతాడు.

Confrontation

కానీ ఎందుకో లారెన్స్ ను చూసి ఎలాన్ మాస్క్ ఎందుకో ఇన్  కన్వీనియంట్ గా ఫీల్ అవుతాడు.

లారెన్స్ ఇండియాలో అమరావతికి చెందినవాడు.

అమరావతి పేరు విని  ఎలాన్ మస్క్ మరి ఇన్  కన్వీనియంట్ గా ఫీల్ అవుతాడు.

 

 ఎలాన్ మస్క్  కి ఇన్సోమ్నియా వ్యాధి ఉంటుంది. 

 

బైపోలార్  డిజార్డర్ ఉంటుంది. 

   

రాత్రుళ్ళు నిద్రపట్టదు. 

 

గత జన్మ ప్రభావంతో తనను ఎవరో మంచం లోనికి  కుక్కేస్తున్నట్టు  భావించి  ఉలిక్కి పడుతుంటాడు.  

 

కారులో వెళుతుంటే కారు క్రష్   అయిపోయి తాను భూమిలో దిగబడిపోయినట్టు.

 

 విమానంలో ప్రయాణం చేస్తుంటే విమానం  హఠాత్తుగా సముద్రంలో మునిగిపోతున్నట్టు 

 

భ్రమలు లొనవుతుంటాడు. 

 

horrific hallucinationsతో బాధపడుతుంటాడు.

 

తన అఫీస్ టేబుల్ మీద వున్నా గ్లోబులో అమెరికా, ఇండియాలను మార్చీ  మార్చీ చూస్తుంటాడు,

గ్లోబ్స్ లో సరిగ్గా ఇండియా కింద అమెరికా ఉంటుంది.

ఒకవైపు ప్రపంచాన్ని ఏలాలనే అత్యాశ; ఇంకో వైపు తనను మృత్యువు వెంటాడుతొందనే భయం.

ఈ భయంతో మూఢనమ్మకాలను పెంచుకుంటుంటాడు.

తన చెల్లెలి  కొడుకు తనను చంపుతాడని అతనికి అనిపిస్తూ ఉంటుంది.

అనుమానం పెనుభూతంగా మారుతుంది.

కేరళ నుండి భూత వైద్యుల్ని పిలిపించుకుని తాయిత్తులు అవి కట్టించుకుంటాడు.

ఫిబ్రవరి 29న పుట్టినవాడు పన్నెండేళ్ల బాలుడు నిన్ను చంపుతాడని జ్యోతిష్కులు అతనికి చెపుతారు

ఏలాన్స్ మస్క్ ఉన్మాదం తారాస్థాయికి పోతుంది.

ఫిబ్రవరి 29న పుట్టిన పిల్లలు ప్రపంచంలో ఎక్కడున్నా చంపేయాలనుకుంటాడు.

ఒకసారి మేనల్లుడిని వయసు అడుగుతాడు.

త్రి ఇయర్స్ అంటాడు. ఫిబ్రవరి 29న పుట్టాను; నాలుగేళ్లకు ఒకసారి వస్తుంది నా పుట్టినరోజు అని లాజిక్ చెపుతాడు హర్ష.

ఒకసారి అర్ధరాత్రి ఉన్మాదంలో తన మేనల్లుడిని చంపడానికి వెళుతాడు.

అడ్డుపడిన చెల్లెలిని బావమరిదిని చంపేస్తాడు.

మేనల్లుడిని కూడా చంపేసేవాడేగాని ....

లారెన్స్ అడ్డుపడతాడు.

తన స్నేహితుని కొడుకుని తీసుకుని లారెన్స్ తప్పించుకుంటాడు.

 

అక్కడి నుండి సీన్ ఇండియాకు షిఫ్ట్ అవుతుంది.  

 

---------

ఎలాన్ మస్క్  గతజన్మలో మహాబలి.

 దాయిత్య వంశానికి చెందిన వాడు.

తిరువనంతపురం రాజు.

లారెన్స్ గత జన్మలో వామనుడు.

మహాబలిని పాతాళములోనికి అణిచివేసినవాడు.

-----

Confrontation – 2

ఇండియా వచ్చిన ఎలాన్  మస్క్ జ్యోతిష్కుల్ని భూత వైద్యుల్ని అఘోరాలను పిలిపించుకుని సంప్రదిస్తాడు.

విధిలిఖితాన్ని తప్పించాలేము అంటారు వాళ్ళు.

ఒకడు మాత్రం తన దగ్గర మాయోపాయం ఉందంటాడు.

పెద్ద ఎత్తున  హోమాలు క్షుద్రపూజలు చేస్తారు.

పెద్ద ఎత్తున  హోమాలు క్షుద్రపూజలు చేస్తారు.

మరోవైపు లారెన్స్స్ ను పట్టుకోవడానికి అనేక మెరిసినరీ టైమ్స్ ను రంగంలో దించుతారు.

ప్రతిసారి లారెన్స్ తెలివిగా చురుగ్గా తప్పించుకుంటుంటాడు.

ఎలాన్  మస్క్ చేతుల్లో పిల్లవాడు చావడని  ఒక జ్యోతిషుడు చెపుతాడు.

  అన్ని ప్రయత్నాలు విఫలం కావడంతో లారెన్స్ చేతుల  మీదుగానే మేనల్లుడిని చంపడానికి ఒక కుట్ర చేస్తారు.

 

----------

అన్ని ప్రయత్నాలు విఫలం కావడంతో  క్షుద్ర పూజలతో మహాబలిని తీసుకుని వస్తారు.

మహాబలిని మళ్ళీ రప్పించడం మేనల్లుడిని, లారెన్స్ ను కలిపి చంపడం అన్నింటికి ఒకే ముహూర్తం పెడతారు.

మహాబలి లారెన్స్ లో పూనేలా  చేస్తారు.

లారెన్స్స్ లో పూనిన మహాబలి మేనల్లుడిని చంపడానికి ఉగ్రుడుగా మారిపోతాడు.

అప్పుడు ఒక అద్భుతం  జరుగుతుంది.

జెయింట్స్ వీల్ ను గొడుగుగా పట్టుకుని వామనుడు అవతరిస్తాడు.

మేనల్లుడిని రక్షిస్తాడు.

లారెన్స్ లో పూనిన మహాబలిని బయటికి లాగి మళ్ళీ పాతాళం లోనికి పాతేస్తాడు.

మహాబలి మళ్ళీ అమెరికా వరకు అణిగిపోతాడు.

వామనుడు వెళ్ళిపోయాక లారెన్స్ లేస్తాడు,

మహాబలి ప్రయోగం కూడా పనిచేయకపోవడంతో ఎలాన్  మస్క్ అసహనంతో ఉగిపోతాడు.

లారెన్స్ ఎలాన్  మస్క్ ల మధ్య చివరి ఫైట్ జరుగుతుంది.

ఎలాన్  మస్క్ చనిపోతాడు.

దుష్టుని చావుతో కథ సుఖాన్తమ్ అవుతుంది. 

Antagonist Character Version - 3

 దాయిత్య వంశానికి చెందిన మహాబలి తిరువనంతపురం రాజు. 

చాలా గొప్పగా పరిపాలిస్తుంటాడు. కేరళ చరిత్రలో అదొక స్వర్ణయుగం. 

అతని రాజ్యంలో పంటలు విరగపండుతాయి. 

పంట చేతికి వచ్చినపుడు ప్రజలు గొప్పగా ఓనం పండుగ చేసుకుంటుంటారు. 

మహాబలి పోటీదారుడు ఇంద్రుడు. ఇంద్రుని రాజధాని అమరావతి. 

 మహాబలి అమరావతి  మీద దండెత్తి దేవతలందరినీ  అక్కడి నుండి తరిమి కొడతాడు.  

అమరావతిని కోల్పోయిన దేవతలు వెళ్లి విష్ణుమూర్తిని శరణు కోరుతారు. 

 విష్ణుమూర్తి వామనుడిగా పుట్టి ఒక ట్రిక్కు ప్లే చేసి మహాబలిని పాతాళం లోనికి తొక్కేస్తాడు.  

మహాబలి చిరంజీవి.  ఎనిమిది మంది చిరంజీవుల్లో  ఒకడు. 

మహాబలి తిరిగి వస్తాడని దాయిత్య వంశీకులు ఎదురుచుస్తుంటారు. 

ఎప్పుడో ఒకసారి ఓనం పండుగ రోజే మహాబలి తిరిగి వస్తాడని వాళ్ళ నమ్మకం. 

దాయిత్య వంశీకులకు వీపు  మీద నక్షత్రం గుర్తుగల ఒక పుట్టుమచ్చ ఉంటుంది. 

అలనాడు వామనుడి పాదాల కింద అణిగిపోయిన మహాబలి అమెరికాలో తేలుతాడు. 

భూగోళంలో ఇండియా కింద  అమెరికా ఉంటుంది. అమెరికా ఇండియాల మధ్య   కాలమానం తేడా సరిగ్గా పన్నెండు గంటలు. అక్కడ పగలు ఇక్కడ రాత్రి. 

ఇప్పుడు మహాబలి  అమెరికాలో చాలా పెద్ద ఐటి కంపెనీ అధినేత. టెక్నాలజీతో  ప్రపంచాన్ని జయిస్తాడు. ఆర్ధిక ప్రపంచాన్ని తన గుప్పెట్లో పెట్టుకుంటాడు. 

ఆతను గొప్ప దానశీలి. ఎన్నో దానధర్మాలు  చేస్తుంటాడు. 

పిల్లల్ని గొప్పగా ఆదరిస్తుంటాడు. వాళ్ళ కోసం అనాధాశ్రమాలు కట్టిస్తాడు. 

 మహాబలికి ఇన్సోమ్నియా వ్యాధి ఉంటుంది. 

బైపోలార్  డిజార్డర్ ఉంటుంది.    

రాత్రుళ్ళు నిద్రపట్టదు. 

గత జన్మ ప్రభావంతో తనను ఎవరో మంచం లోనికి  కుక్కేస్తున్నట్టు  భావించి  ఉలిక్కి పడుతుంటాడు.  

కారులో వెళుతుంటే కారు క్రష్   అయిపోయి తాను భూమిలో దిగబడిపోయినట్టు.

 విమానంలో ప్రయాణం చేస్తుంటే విమానం  హఠాత్తుగా సముద్రంలో మునిగిపోతున్నట్టు 

భ్రమలు లొనవుతుంటాడు. 

horrific hallucinationsతో బాధపడుతుంటాడు.

వాణిజ్యంలో అతని నెక్స్ట్ టార్గెట్ ఇండియా. 

ఇండియా  ఐటి హబ్   అయిన అమరావతిని దక్కించుకోవాలని తహతహ లాడుతుంటాడు. 

మహాబలి వాణిజ్య సలహాదారులు ఎక్కడికయినా వెళ్ళు కానీ మామరావతి మాత్రం వద్దు అని సలహా ఇస్తారు. 

అయినా అమరావతిని స్వాధీనం చేసుకుంటానంటాడు మహాబలి.

అమరావతిని స్వాధీనం చేసుకోవాలనే కోరిక రోజురోజుకు పెరిగిపోతుంది.  

అమరావతిని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ఇండియా వస్తాడు  మహాబలి.

ఈలోగా అతని రాత్రి జబ్బు కూడ పెరిగిపోతుంది.  

అమరావతి ఐటి హబ్ ను స్వాధీనం చేసుకుని అక్కడి టెక్కీస్ ను తరిమి కొడతాడు. 

రోడ్డున పడిన టెక్కీస్ వెళ్లి ప్రోటొగోనిస్ట్ ను వేడుకుంటారు. 

ప్రోటొగోనిస్ట్  చేతిలో మహాబలి  మళ్ళి చనిపోతాడు. 

 “దేవుడే నా న్యాయమూర్తి”

God is my Judge

 

కాలేజీ రోజుల్లో నన్నెవరూ రాగింగ్ చేయలేదు. అప్పటికే నేను ఓ చిన్నసైజు స్ట్రీట్ ఫైటర్ ని అనిపించుకుంటున్నాను. ఆ తరువాతి రోజుల్లో ఓ రాత్రి ఓ ఫ్రెండ్స్ మీట్ లో ఒకడు తన ఎత్తును అడ్వాంటేజ్ గా తీసుకుని ఏదో ఒక వంకతో నన్ను ఎగతాళి చేయడం మొదలెట్టాడు. నేను లేచి కూర్చున్న ఇనప కుర్చీని మడత పెట్టి శక్తికొద్దీ వాడి కాళ్ళ మీద కొట్టాను. అతను ముందు ఎముకల డాక్టరు దగ్గరకు వెళ్ళి పట్టు వేయించుకుని మరునాడు పోలీస్ స్టేషన్ లో నా మీద కేసు పెట్టాడు. నేను ఐదు అడుగుల మూడు అంగుళాలు. అతను ఆరు అడుగులు. ఒకడ్ని కొట్టడానికి ఎత్తుతో పనిలేదని అర్ధం అయ్యి చాలా ధైర్యం వచ్చేసింది. అప్పటి నుండి “Danny is not my name; it’s my attitude” అనడం మొదలెట్టాను. 

 

అన్నట్టు డానీ అనే పేరు క్రైస్తవ సమాజంలో తరచుగా వినపడుతుండడం వల్ల నన్ను తొలి పరిచయంలో చాలామంది క్రైస్తవుడ్ని అనుకోవడం సహజం. డేనియల్ అనే వారు క్రైస్తవులకు, ముస్లింలకు (دانيال) ఉమ్మడి ప్రవక్త. బహుశ యూదులకు కూడ వారు ప్రవక్తకావచ్చు. డేనియల్ ప్రవక్త సింహాలతో గుహలో వున్నారని  అంటారు.  “దేవుడే నా న్యాయమూర్తి” అనేది డేనియల్ ప్రవక్త ప్రవచనం.

 

నిజాం సంస్థానానికి చెందిన దక్కన్ చరిత్రకారుడు గులాం యజ్దానిగారి ప్రేరణతో నాకు యజ్దానీ అని పేరు పెట్టారు. యాజ్దాన్ మూలం పురాతన కుర్దుల్లో వుందంటారు. కుర్దూలు ఎవరూ? అంటే మళ్ళీ అదో కత.

          లాల్ నీల్ హర్యాలి నేటి నినాదం కావాలి!

 

ఏ యం ఖాన్ యజ్దానీ (డానీ)

కన్వీనర్, ముస్లిం ఆలోచనాపరుల వేదిక (MTF)

 

          వైద్య ఆరోగ్యరంగంలో రోగ చికిత్సకు ఒక మూడు దశల  ప్రొసీజర్ వుంటుంది. మొదటి దశలో, వివిధ పరీక్షల ద్వార రోగాన్ని నిర్ధారిస్తారు. రెండవ దశలో, ఆ పరీక్షల నివేదికలనుబట్టి  రోగం నుండి రోగిని బయటపడేయడానికి మందులు సూచిస్తారు. మూడవ దశలో; నిర్ణిత సమయంలో ఆ మందుల్ని  వాడుతారు. అవసరమైతే శస్త్ర చికిత్స కూడ చేస్తారు. సమాజానికి సోకిన రోగాల్ని నయం చేయడానికి కూడ అలాంటి మూడు దశల ప్రొసీజర్ వుంటుంది. మొదటి దశలో,  వివిధ సర్వేల ద్వార సమాజ స్వభావాన్ని నిర్ధారించాలి. రెండవ దశలో, సర్వే నివేదికలను బట్టి సమాజన్ని  ఆరోగ్యంగా మార్చే విధానాలను సూచించాలి. మూడవ దశలో, ఒక నిర్ణిత కాలక్రమం ప్రకారం ఆ విధానాలను అమలు చేయాలి; అవసరం అయితే శస్త్ర చికిత్స కూడ చేయాలి.

 

          వైద్య ఆరోగ్య రంగానికీ, సమాజానికీ మధ్య ఒక కీలక తేడా వుంటుంది. వైద్యరంగంలో రోగి ఆరోగ్యాన్ని పునరుధ్ధరిస్తే సరిపోతుంది. సమాజంలో అలా కాదు; పాత సమీకరణల్ని మొత్తంగా అంతం చేసి మొత్తం కొత్త సమీకరణలతో ఒక కొత్త సమాజాన్ని ఏర్పారచాల్సివుంటుంది. అంచేత ఉద్యమకారులందరూ మూల సమాజంలోవున్న రుగ్మతల్ని చెప్పి వాటిని పరిష్కరిస్తామని చెప్పడమేగాక లక్ష్య సమాజంలో విభిన్న మానవ సమూహాల మధ్య సంబంధాలు ఎలావుంటాయో విధిగా వివరంగా చెప్పి తీరాలి.   తూర్పుయూరప్ పరిణామాలు, రష్యా విఛ్ఛిన్నం, చైనాలో మైనారిటీ సమూహాలు పడుతున్న ఇబ్బందుల గురించి తెలిసిన కాలంలో లక్ష్య సమాజం ఎలా వుండాలో వివరించాల్సిన అవసరం మరీ పెరిగింది.

 

          తెలుగువాళ్లకు కూడ ఇలాంటి అనుభవాలున్నాయి. తెలంగాణ రైతాంగ సాయుధ పోరాటం గురించి చెప్పేటప్పుడు బందగీ, ఐలమ్మలు సాగించిన వీరోచిత పోరాటాల గురించి చాలా ఘనంగా చెపుతుంటారు. కమ్యూనిస్టుపార్టి సాయుధ పోరాటాన్ని విరమించిన తరువాత తెలంగాణ ప్రాంతంలో సంపద బందగీ, ఐలమ్మల సామాజికవర్గాలకు చేరిందా? లేక  నాటి  దేశ్ ముఖ్ ల సామాజికవర్గాలకే మళ్ళీ చేరిందా? అనేది మనల్ని వెంటాడుతున్న ప్రశ్నలు. పోరాటం అనంతరం కూడ  నాటి దేశ్ ముఖ్ ల సామాజికవర్గాల దగ్గరికే సంపద చేరుతుంటే అసలా పోరాటం దేనికీ? మనం ఇన్నాళ్ళు త్యాగాలను మాత్రమే కీర్తిస్తున్నాముగానీ; విజయాలను కీర్తించే అవకాశం మనకు రాలేదు.  

 

          పీపుల్స్ వార్ పార్టి ఘనంగా చెప్పుకునే ‘జగిత్యాల జైత్రయాత్ర’ విషయంలోనూ  ఇప్పుడు ఇలాంటి కథనాలే వినిపిస్తున్నాయి. మళ్ళీ ఆ ప్రాంత గ్రామాల్లో దొరల గడియలు కొత్త రంగులతో మెరిసిపోతున్నాయట. అంతేకాదు; కమ్యూనిస్టు విప్లవకారుల నాయకత్వంలో పేదలు ఆనాడు ఆక్రమించుకున్న భూములకు  పాత భూస్వాముల పేరిటే కేసిఆర్ కొత్త పట్టాలు జారిచేశారట. (ఈ సమాచారం తప్పయితే సరిదిద్దుకోగలను)

 

1948 ఫిబ్రవరి నెలలో సాయుధపోరాటం ఒక్కటే మార్గమని భారత కమ్యూనిస్టు పార్టి కేంద్ర కమిటి పిలుపిస్తే ఏడు నెలలు తిరగకుండానే ఆ ఏడాది సెప్టెంబరు మధ్యలో భారత కమ్యూనిస్టు పార్టి తెలంగాణ సమితి సాయుధపోరాట విరమణ ప్రకటన ఎందుకు చేసిందీ? ఇలాంటి ప్రకటన చేయడానికి కమ్యూనిస్టు పార్టి నాయకత్వపు వర్గ స్వభావం ఏ మేరకు ప్రభావితం చేసిందీ?  ఇవన్నీ ఎవరికయినా ఎప్పటికయినా రావలసిన సందేహాలే.  

 

          ఈ క్రమం మొత్తానికి భారత సమాజ స్వభావం ఏమిటనేది? మొదటి ప్రశ్న అయితే, దీన్ని మార్చి ఎలాంటి సమాజాన్ని నిర్మించదలిచాము అన్నది  రెండవ ప్రశ్న. ఆ సమాజాన్ని ఎలా నిర్మిస్తామూ? ఎవరెవరితో నిర్మిస్తామూ? ఎంత కాలంలో నిర్మిస్తామూ? అనేవి అన్నింటి కన్నా ముఖ్యమైన ప్రశ్నలు.

 

          భావి భారత సమాజం ఎలా వుండాలనే అంశం మీద జాతియోద్యమ కాలంలోనే  రెండు ధోరణులు ఏర్పడ్డాయి. మరీ ముఖ్యంగా 1919-24 మధ్య కాలంలో ఒకవైపు ఖిలాఫత్ ఉద్యమం, మరోవైపు సహాయ నిరాకరణోద్యమం సాగుతున్న  సమయంలో ఈ ధోరణులు మొలకెత్తాయి. వీటిల్లో; మొదటిది, భౌగోళిక జాతీయవాదం. బ్రిటీష్ వలస పాలన ఆరంభం అయ్యేనాటికి భారత ఉపఖండంలో నివశిస్తున్న వారందరూ భారతీయులు అనేది దీని నిర్వచనం. 1857 నాటి సిపాయిల తిరుగుబాటు (భారత ప్రధమ స్వాతంత్ర్య సమరం) నాటికే ఇలాంటి సమీకరణ ఒకటి స్థిరపడింది. బహుశ, సిపాయిల తిరుగుబాటు నాటి సామాజికవర్గాల సమీకరణ ఆధారంగానే మహాత్మా గాంధీజీ ఖిలాఫత్ ఉద్యమానికి సంఘీభావాన్ని ప్రకటించాడు.  అయితే, ఖిలాఫత్ ఉద్యమంలో  ముందుకు వచ్చిన సీనియర్లు ఖిలాఫత్ ఉద్యమ  షౌకత్ అలీ, మౌలానా ముహమ్మద్ అలీ, హకీమ్ అజ్మల్ ఖాన్, అబ్దుల్ కలామ్ ఆజాద్ తదితరులు గాంధీజీ ప్రభావంతో  కాంగ్రెస్ వైపు మొగ్గారు. ఆ ఉద్యమంలో వచ్చిన ముజాహిర్లలోని  యువతరం కమ్యూనిజం వైపు ఆకర్షితులయ్యారు. వాళ్ళే రష్యా వెళ్ళి వచ్చి తాష్కెంట్ కోండల్లో 1920 అక్టోబరు 17న ముహమ్మద్ షఫీఖ్ కార్యదర్శిగా  భారతీయ కమ్యూనిస్టు పార్టిని నెలకొల్పారు.

 

రెండోది, సాంస్కృతిక జాతీయవాదం. భారత ఉపఖండంలో హిందూ  మతరాజ్యం ఏర్పడాలనేది దీని లక్ష్యం. అలా 1925 సెప్టెంబరు 27న ఆరెస్సెస్ ఆవిర్భవించింది. అంతకు ఓ ఏడాది ముందే 1924 జులై 20న  బాబాసాహెబ్ అంబేడ్కర్ ‘బహిష్కృత హితకారిణీ సభ’ను నెలకొల్పాడు. హిందూ మత సమాజంలో వర్ణ-కుల అణిచివేతల నిర్మూలన జరగాలనేది దీని  లక్ష్యం.  

 

ఆరెస్సెస్ పుట్టిన మూడు నెలలకు 1925 డిసెంబరు 26న ఇండియన్ కమ్యూనిస్టు పార్టిని రద్దు చేసి భారత కమ్యూనిస్టు పార్టి ఆవిర్భవించింది. నిజానికి ఇండియన్ కమ్యూనిస్టు పార్టి అంటే ఒక స్వతంత్ర సంస్థ అని అర్ధం. కమ్యూనిస్ట్ పార్టి ఆఫ్ ఇండియా అంటే ఒక అంతర్జాతీయ సంస్థకు లోకల్ బ్రాంచ్ అనే అర్ధం వస్తుంది. పేరు పెట్టడంలోనే ఒక తప్పు జరిగింది. ఫలితంగా కొంతకాలం యూకేనో, మరి కొంత కాలం రష్యానో, ఇంకొంత కాలం చైనా మీదో ఆధారపడి బతకాల్సి వచ్చింది. స్టాలిన్ అయినా, మావో అయినా గొప్ప మార్క్సిస్టు సిధ్ధాంత వేత్తలు అనడంలో తప్పేమీలేదు. కానీ వాళ్ళు వేరే దేశాలకు అధినేతలు అనే ఎరుకను సహితం మన కమ్యూనిస్టు పార్టీలు మరిచిపోయాయి. ఇతర దేశాల అధినేతల్ని నమ్ముకుని సృజనాత్మకతను కోల్పోయాయి; స్వీయ సమాజం అర్ధం కాక వరుస పరాజయాలను మూటగట్టుకున్నాయి.

 

 

 

ఆరెస్సెస్ అభిప్రాయంలో భారత దేశం మతరాజ్యం. ఇంకా సూటిగా చెప్పాలంటే హిందూ మతరాజ్యం. ఆ విషయాన్ని వాళ్ళు ఎన్నడూ దాచుకోలేదు. ఆరెస్సెస్ ఆవిర్భవించిననప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు అరడజను సార్లు తన శత్రువులు ఎవరో బాహాటంగా ప్రకటిస్తూ వచ్చింది. ఈ ఆరు జాబితాల్లోనూ ఒక సామాన్యాంశం వుంది. అన్నింటిలోనూ  వాళ్ళ తొలి శత్రువులు ముస్లింలు.

 

ఆరెస్సెస్ నో, బిజెపినో, కార్పొరేట్ మతతత్త్వ నియంతృత్త్వాన్నో వ్యతిరేకించే శక్తులు, పార్టీలు, సంస్థలు, సంఘాలు, ఐక్య కార్యాచరణ కమిటీలు తమ తొలి మిత్రులుగా ఎవర్ని ప్రకటించాలీ? ఆసక్తికొద్ది అడగాలనిపించింది.  కొంచెం తర్కాన్ని, హేతువునూ ఉపయోగిస్తే ఎవరికైనా సమాధానం దొరుకుతుంది.

 

 

 

భారత దేశంలో ప్రతి రాజకీయ పార్టి ఏదో ఎప్పుడో ఒకప్పుడు ఎంతో కొంత కాలం ఒక రాష్ట్రంలో అధికారంలో వున్నదే, లేదా అధికారపార్టికి మిత్రపక్షంగా వున్నదే. సరిగ్గా అలాగే మన దేశంలో ప్రతి సామాజిక సమూహం ఏదో ఒక యుగంలో, ఎంతోకొంత కాలం, ఏదో ఒక ప్రాంతాన్ని పాలించిందే.  అంచేత సామాజికవర్గాలన్నింటిలోనూ ఒక పాలకవర్గ స్వభావం, అణగారినవర్గ స్వభావం రెండూ వుంటాయి. శ్వాస నిశ్వాసల్లా, చీకటివెలుగుల్లా. మహిళలు సహితం దీనికి మినహాయింపుకాదు.

 

ఎవరయినా సామాజిక కార్యకర్తలు తారసపడినపుడు నేను వేసే ముఖ్యమయిన ప్రశ్న మన భారత సమాజ స్వభావం ఏమిటీ? అని. కొందరు వర్గ సమాజం అంటారు. కొందరు కుల సమాజం అంటారు. కొందరు కులవర్గ సమాజం అంటారు. ఈ అభిప్రాయాలు గలవారెవ్వరూ భారత  సమాజాన్ని మార్చలేరు. వర్తమాన భారత సమాజాన్ని మత సమాజం అని కూడ గుర్తించినవారు మాత్రమే ఈ సమాజాన్ని మార్చగలరు.  ఇతరులు ఎన్ని విప్లవ సిధ్ధాంతాలు చెపుతున్నప్పటికీ యధాస్థితి వాదులుగా మిగిలిపోతారు.

 

సమాజ స్వభావం గురించి ఆరెస్సెస్ కు పుట్టుక నుండే ఒక స్పష్టత వుంది. దానితోపాటే పుట్టిన భారత కమ్యూనిస్టు పార్టికి మొదటి నుండీ భారత సమాజ స్వభావం మీద తీవ్ర గందరగోళం వుంది. ఈ రెండు సంస్థలకు ఒక ఏడాది ముందే బాబా సాహెబ్ బిఆర్ అంబేడ్కర్ భారత సమాజాన్ని కులమతవర్గ సమాజంగా ప్రకటించాడు. చాలా మంది అంబేడ్కరిస్టులు ఆయన కుల-వర్ణ సమాజం అనిమాత్రమే అన్నట్టు ప్రచారం చేశారు. అంబేడ్కర్‍ ఆర్ధిక విధానాలను కూడ అర్ధం చేసుకున్న మరికొందరు ఆయన కుల-వర్గ సమాజం అన్నట్టు భావించారు. “నేను హిందువుగా పుట్టాను; కానీ హిందువుగా చనిపోను” అని అంబేడ్కర్ చేసిన ప్రతిజ్ఞలోగానీ, మనుస్మృతి మీద ఆయన  చేసిన నిష్కర్ష దాడిలో గానీ, చివరకు హిందూమతాన్ని త్యజించడం వల్లగానీ అంబేడ్కర్ దీన్ని హిందూ రాజ్యం అన్నట్టు చాలా తక్కువ మంది మాత్రమే గుర్తించారు.

 

సమాజ స్వభావాన్ని సరిగ్గా అంచనా వేయడానికీ వేయకపోవడానికీ ఫలితాల్లో చాలా తేడావుంటుంది. దాదాపు వందేళ్ళు పూర్తవుతున్న సందర్భంగా ఈ తేడాలు మనకిప్పుడు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.  భారత సమాజానికి వర్గ స్వభావాన్ని మాత్రమే గుర్తించిన భారత కమ్యూనిస్టు పార్టి వందేళ్ళలో  వంద ముక్కలయింది. భారత సమాజానికి మత స్వభావం వుందని గుర్తించిన ఆరెస్సెస్ వందేళ్ళలో  వంద సంస్థలుగా విస్తరించింది. అంబేడ్కర్ ను నమ్మిన వాళ్లలోనూ మనకు మూడు స్రవంతులు కనిపిస్తాయి. భారత సమాజానికి కుల స్వభావాన్ని గుర్తించిన అంబేడ్కరిస్టులు ఒక తీరుగా వెళ్ళారు. కుల-వర్గాన్ని గుర్తించిన అంబేడ్కరిస్టులు ఇంకో తీరుగా నడిచారు.  కులమత వర్గ స్వభావాన్ని గుర్తించిన అంబేడ్కరిస్టులు విప్లవాత్మకంగా వున్నారు.

 

మొదటి రెండు రకాల అంబేడ్కరిస్టుల్ని తనలో ఇముడ్చుకునే ప్రయత్నం సంఘీయులు ఎన్నడో మొదలెట్టారు. బాబూ జగ్జీవన్ రామ్, రామ్ విలాస్ పాశ్వాన్, రామ్ దాస్ అథవాలే తదితరుల్ని బిజెపి తెలివిగానే ఇముడ్చుకుంది.  కులమత వర్గ స్వభావాన్ని గుర్తించిన అంబేడ్కరిస్టుల్ని బిజెపి ఇప్పటికీ తనకు ప్రమాదకారులుగానే చూస్తున్నది. ఈ సమూహాన్నే ఆరెస్సెస్  “అంబేడ్కరిస్టులయిన ఎస్సీలు” అంటున్నది. మిగిలివరు అంబేడ్కర్ ను చదవలేదనో, చదివినా వాటిని పక్కన పెట్టారనో ఆరెస్సెస్ వ్యూహకర్తలు నమ్ముతున్నారు.

 

భారత కమ్యూనిస్టు పార్టీల కార్యక్రమం గురించి మనం ఎంత తక్కువగా మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది. జాతీయ ప్రజాస్వామిక ఉద్యమం సిపిఐ కార్యక్రమం, సిపియం మొదలు సమస్య ఎంఎల్, మావోయిస్టు పార్టీల కార్యక్రమం నూతన ప్రజాస్వామిక విప్లవం, కనతా ప్రజాస్వామిక విప్లవం. ఈ కార్యక్రమాల అర్ధం ఏమిటో? ఈ గడిచిన వందేళ్ళలో రచించిన వ్యూహాలు, వేసిన ఎత్తుగడలతో ఈ విప్లవాలని వాళ్ళు ఏ మేరకు పూర్తి చేశారో ఎవరయినా వివరిస్తే వినాలని కోరిక. అర్ధవలస-అర్ధ భూస్వామ్య వ్యవస్థ, నాలుగు వైరుధ్యాలు, ప్రధాన వైరుధ్యం, దున్నేవానికే భూమి, వ్యవసాయిన విప్లవం, ఆ పైన నూతన ప్రజాస్వామిక విప్లవం. అంతిమంగా సోషలిస్టు విప్లవం.  ఇదే రొడ్డ కొట్టుడు.

 

          కమ్యూనిస్టు సిధ్ధాంతం గొప్పది. ప్రజల వీరోచిత పోరాటం గొప్పది; వాళ్ళ త్యాగాలు అంతకన్నా మహత్తరమైనవి. ఆ అణగారిన సామాజికవర్గాలకు వందేళ్ళ తరువాత కూడ న్యాయం జరగలేదంటే ఆ తప్పంతా ఆ ఉద్యమాలకు నాయకత్వం వహించిన వారిది. ఉద్యమ నాయకుల తప్పిదాల కారణంగా  భారత పీడత ప్రజలు ఓడిపోతూవచ్చారు. ఉద్యమ నాయకులు చేతకాక ఓటమి పాలయ్యారా?  లేక అన్నీ తెలిసీ ద్రోహానికి తలపడ్డారా? అన్నది ఒక్కటే సందేహం.

 

          భారత విద్యా వువస్థను కమ్యూనిస్టు పార్టీలు ‘బానిస విద్యా విధానం’ అంటుంటాయి. మన నియత విద్య ఇక్కడ సరుకుల్ని ఉత్పత్తి చేయడానికి ఉపయోగపడదనీ, ఇక్కడ విద్యావంతులైనవాళ్ళు  విదేశాలకు పోయి అక్కడ ఉత్పత్తి చేసి తీసుకునివచ్చి తిరిగి ఇక్కడి మార్కెట్లో అమ్మడానికి మాత్రమే మన విద్య పనికి వస్తుంది అనేది దీని అర్ధం. కొంచెం తరచి చూస్తే భారత కమ్యూనిస్టు పార్టిలు కూడ బానిస పార్టిలే అని సులువుగా బోధపడుతుంది. బ్రిటీష్ కమ్యూనిస్టు పార్టికి బ్రాంచ్ ఆఫీసుగా భారత కమ్యూనిస్టు పార్టి ఏర్పడింది. బ్రిటన్ లో  ప్రముఖ కమ్యూనిస్టు నాయకునిగా వెలిగిపోతున్న రజనీ ఫామె దత్ ఇక్కడి కమ్యూనిస్టు పార్టి నాయకులకు దారి చూపేవాడు. ఆ తరువాత రష్యా కమ్యూనిస్టు నాయకులు, రష్యా నుండి  ‘పంపబడిన’ కమ్యూనిస్టులు ఇక్కడ పెత్తనం చేయసాగారు. కొంతకాలం ఇంగ్లడ్ కు చెందిన హ్యారీ పొల్లిట్ గాలి వీచింది. రెండో ప్రపంచ యుధ్ధకాలంలో భారత కమ్యూనిస్టుల్ని క్విట్ ఇండియా ఉద్యమానికి దూరంగా వుంచిన ఘనుడు అతనే.

 

కార్ల్ మార్క్స్  దృష్టిలో వర్గం అనేది కేవలం ఆర్ధిక ప్రత్యయంకాదు; అది సామాజిక, తాత్విక ప్రత్యయం. ఆర్ధిక నిర్ణాయక వాదాన్ని ఆయన తీవ్రంగా ఖండించాడు. ఆర్ధిక నిర్ణాయక వాదమే మార్క్సిజం అయ్యేదయితే “దేవుడా! నన్ను (అలాంటి) మార్క్సిస్టుగా పుట్టించనందుకు ధన్యవాదాలు” అంటూ ఎద్దేవ చేశాడు.

 

ఉత్పత్తి సంబంధాల విషయంలోనూ మార్క్స్ అభిప్రాయాలు సామాజికమైనవి. ఆయన సామాజిక ఉత్పత్తి సంబంధాలు అన్నాడుగానీ శుష్కంగా ఉత్పత్తి సంబంధాలు అనలేదు. పైగా మార్క్స్ మాటలని చారిత్రక సందర్భంలో సాపేక్షకంగా అర్ధం చేసుకోవాలేగానీ వాటిని అంతిమ, పరిపూర్ణ (Absolute) నిర్ధారణలుగా భావించరాదు. సామాన్య శాస్త్రాలకూ, సమాజ శాస్త్రానికి ప్రధాన తేడా కూడ అదే. సామాన్య శాస్త్రాల్లో నియమాలు స్థిరంగా వుంటాయి. సమాజ శాస్త్రంలో సాపేక్షకంగా వుంటాయి. కోళ్ళ ఫారంలో కోళ్ళు పెరిగినట్టు మనుషులు పెరగరు. ప్రతి వ్యక్తి భిన్న వ్యక్తిత్వం కలిగివుంటాడు. మనుషులు వేరు వ్యక్తి వేరు.

 

భారత కమ్యూనిస్టు పార్టిలు మొదటి నుండీ భారతదేశాన్ని పరిపూర్ణ (Absolute) అర్ధంలో  వర్గ సమాజం అని ప్రచారం చేస్తున్నాయి. వర్గానికి పునాది ఆర్ధికం అనేది అవి తమకు అనుకూలంగా చేస్తున్న వాదన.  కనీసం అణిచివేతను ప్రాతిపదికగా తీసుకున్నా పరిస్థితి కొంచెమయినా భిన్నంగా వుండేది.

 

నిజానికి అంత దూరంగా వున్నా, సమాచారం పెద్దగా అందుబాటులో లేకున్నా భారత ఉపఖండంలో సమాజం విభిన్నంగా వుందని మార్క్స్ ఆ కాలంలోనే గమనించాడు. కుల సమస్య గురించి కూడ కొద్దిగానే అయినా పధ్ధతిగా రాశాడు. ఈ నిజాయితీ భారత కమ్యూనిస్టు పార్టిల నాయకత్వానికి లేదు. 1951 ఫిబ్రవరి రెండవ వారంలో సోవియట్ రష్యాలో స్టాలిన్ ను కలిసిన సిపిఐ బృందానికి ఆయన కూడ “మీ సమాజం రష్యాలాంటిది కాదు; తూర్పు యూరోప్ లాంటిది కాదు; చైనా లాంటిది కూడ కాదు. మీ సమాజ వాస్తవ స్వభావాన్నీ,  ప్రత్యేకతల్ని ముందు లోతుగా అధ్యయనం చేయండి. దాని ఆధారంగా  చేపట్టాల్సిన విప్లవ దశల్ని నిర్ణయించుకోండి. ఆ తరువాత  కార్యాచరణకు  దిగండి” అన్నాడు. రష్యా నుండి తిరిగి వచ్చిన వాళ్ళు సాయుధపోరాటానికి స్వస్తి పలికి పార్లమెంటరి పంధా చేపట్టారు. స్టాలిన్ సూచనలమేరకే పంధా మార్చినట్టు తప్పుడు సంకేతాలు ఇచ్చారు.

 

1980ల ఆరంభంలో పంజాబ్ లో మొదలయిన తిరుగుబాటు మెయిన్‍ ల్యాండ్ భారత సమాజంలో మతతత్త్వ  స్వభావం పెరుగుతోందని తొలి హెచ్చరిక చేసింది. 1984లో ఆపరేషన్ బ్లూస్టార్, స్వర్ణదేవాలయం మీద దాడి, ఇందిరా గాంధి హత్యానంతరం ఢిల్లీ పరిసరప్రాంతాల్లో సాగిన శిక్కుల ఊచకోత భారత సమాజపు మెజారిటీ మతతత్త్వ స్వభావాన్ని నిర్ధారించాయి. దేశం హిందూమతరాజ్యం దిశగా నడుస్తున్నదని శిక్కులతోపాటూ మైనార్టీ సమూహాలయిన ముస్లింలు, క్రైస్తవులకు స్పష్టంగానే అర్ధం అయింది. శిక్కులు ముస్లింల మధ్య ధార్మిక వివాదాలున్నాయి. దేశవిభజన నాటి ఉద్రేకాలూ వున్నాయి. అప్పట్లో జరిగిన అల్లర్లలో పశ్చిమ పంజాబ్ లో శిక్కులు, తూర్పుపంజాబ్ లో ముస్లింలు ఎక్కువ మంది చనిపోయారు.  మతమైనారిటీలనే అస్తిత్వం శిక్కు ముస్లిం సమూహాలను ఢిల్లీలో ఐక్యం చేసింది. క్రైస్తవుల విషయమూ అంతే. క్రైస్తవులు ముస్లింల మధ్య కూడ ధార్మిక విబేధాలున్నాయి. కొన్నిదేశాల్లో మెజారిటీ మైనారిటీ వివాదాలున్నాయి. క్రైస్తవ, ముస్లిం సమూహాలు రెండూ మైనారిటీలుగా వున్న దేశం భారత దేశం. అలా ఒక ఐక్యత వాళ్ల మధ్య ఏర్పడింది.

 

టెక్నికల్ గా మైనార్టీలయిన జైనులు, పార్శీ జొరాస్ట్రీయన్లు, క్రమంగా హిందూ మతంలో భాగం అయిపోయారు. బుధ్ధుడ్ని హిందూమతం పదవ అవతారంగా మార్చుకుంది. 

 

. 1985లో కేవి రమణా రెడ్డి ‘మతవర్గతత్త్వం’, పుస్తకాన్ని రాస్తే, 1989లో కే బాలగోపాల్ ‘హిందూమత రాజ్యం’ పుస్తకాన్ని రాశాడు. అయితే భారత సమాజానికున్న మత వర్గ స్వభావాన్ని వంద కమ్యూనిస్టు పార్టిల్లో ఏ ఒక్కటీ గుర్తించలేదు.

 

1985లో జరిగిన కారంచేడు దురంతం కుల సమస్యను బలంగా ముందుకు తెచ్చింది. మనది కుల సమాజం అనడానికి కూడ కమ్యూనిస్టు పార్టీలన్నీ మూకుమ్మడిగా తిరస్కరించాయి.

 

యజమాని కులాల్లోని స్థితిమంతులు తమ ఆర్ధిక ప్రయోజనాలను కాపాడుకోవడానికి అనేక రాజకీయా పార్టీలను వాడుకున్నాయి. ఆ క్రమంలో వాళ్ళ లోని కొన్ని  సమూహాలు కమ్యూనిస్టు పార్టిలను కూడ వాడుకున్నాయి. కమ్యూనిస్టు పార్టీలకు నాయకత్వం వహించిన సామాజికవర్గాలే కమ్యూనిస్టు పార్టీలు నాయకత్వం వహించిన ఉద్యమాల మూలంగా ఇతోధికంగా లబ్దిపొందడాన్ని మనం సులువుగానే చూడవచ్చు.  

 

తమ అస్తిత్వాన్నే గుర్తించని పార్టీలు తమ సమస్యల్ని పరిష్కరించలేవని అర్ధం అయ్యాక అణగారిన సమూహాలన్నీ కమ్యూనిస్టు పార్టీల్ని విడిచిపోయాయి. అణగారిన సమూహాల విశ్వాసాన్ని కోల్పోయిన పార్టీలను ఏ పేరుతో అయినా పిలవవచ్చుగానీ కమ్యూనిస్టు పార్టి అని మాత్రం పిలవకూడదు.

 

కమ్యూనిస్టు పార్టీల ద్వార తమ నూతన ఆర్ధిక ప్రయోజనాలు నెరవేరవని గమనించాక ‘వామపక్ష’ యజమాని కులాలు సహితం ఆ పార్టీలను దూరంగా పెట్టాయి. రోజురోజుకు తమ పని దిగదుడుపుగా మారిపోతున్నదని గమనించిన కమ్యూనిస్టు పార్టీలు కొంత పునరాలోచనలో పడ్డాయి. అయితే, కులం వరకు గుర్తిస్తాం కానీ మతాన్ని మాత్రం గుర్తించం అంటున్నాయి.

 

ఇది ప్రాయోజిత రాజకీయాల వ్యవస్థ. తమ పోషకులు యజమాని కులాలవాళ్ళే కనుక వాళ్ళ ప్రాయోజిత కార్యక్రమంగా కమ్యూనిస్టు పార్టీలు ఆనాడు భారత సమాజంలో కుల స్వభావాన్ని గుర్తించదలచలేదనే ఆరోపణలు బలంగానే  వున్నాయి. సరిగ్గా అలాంటి ఆరోపణలే ఆ పార్టీల మీద ఇప్పుడు మతం విషయంలోనూ వినిపిస్తున్నాయి.  కమ్యూనిస్టు పార్టీల క్రోనీ పాలిటిక్స్ !

 

భారత కమ్యూనిస్టు పార్టీల వల్ల అణగారిన సమూహాలకు మూడు  గొప్ప మేళ్ళు జరొగాయి. మొదటిది;   వాళ్ళకు సమాజాన్ని విశ్లేషించడం అర్ధం అయింది. రెండోది; ధైర్యంగా ప్రశ్నించడం ప్రకటించడం  అలవడింది. మూడోది; దేనినయినా పోరాడి సాధించుకోవాలని బోధపడింది.  అనంతర కాలంలో ఆరంభమయిన  ఎస్టి ఎస్సి బిసి మైనారిటీ సమూహాల సామాజిక ఉద్యమాలకు తొలి దశలో నాయకత్వం వహించినవారందరూ  కమ్యూనిస్టు శిబిరాల్లో శిక్షణ పొందినవారే కావడం యాధృఛ్ఛికం కాదు; అదొక చారిత్రక సహజ పరిణామం.

 

వర్తమాన భారత సమాజంలోని కుల మత తెగల్నేకాక సమస్త వివక్షల్ని, వాటి మహ్య సాగుతున్న వర్గ పోరాటాలను గుర్తించిందే నిజమయిన కమ్యూనిస్టు పార్టి అవుతుంది. దానికి లాల్ నీల్ హర్యాలి నినాదం కావాలి! మిగిలినదంతా ప్రాయోజిత రాజకీయాలే. క్రోనీ పాలిటిక్స్!

 

 

లాల్ నీల్ హర్యాలి నేటి నినాదం కావాలి! తరచుగా హర్యాలి మిస్ అవుతున్నది. ఇది పొరపాటా? ఉద్దేశ్య పూర్వకమా?  

అమ్మా ప్రీతీ! క్షమించు!

 అమ్మా ప్రీతీ!  క్షమించు!

 

వరంగల్ కు చెందిన మెడికల్ పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ విద్యార్ధిని ధరావతి ప్రీతి మరణం కలిచివేసింది. ఆమె ఆదివాసి సామాజికవర్గానికి చెందిన ఆమె అని తెలిసి మరీ బాధ కలిగింది. ఆ సామాజికవర్గాల్లో ఒక లక్షకో రెండు లక్షల మందికో ఒకరు ఆ స్థాయికి చేరుకుంటుంటారు. అలాంటివారు చనిపోవడం ఆ కుటుంబానికేకాదు; ఆ సామాజికవర్గానికి కూడ పూడ్చుకోలేని నష్టం.

 

భారత మతతత్త్వ కార్పొరేట్ నియంతృత్త్వానికి  ప్రధాన బాధితులు ముస్లింలు; ఆదివాసులు. ముస్లింల మీద జరుగుతున్న అణిచివేత బయటి ప్రపంచానికి ఎంతోకొంత కనిపిస్తున్నది. కానీ; ఆదివాసుల మీద జరుగుతున్న దమనకాండ అడవిదాటి బయటికి పొక్కడం లేదు. అది మరీ ఘోరం.

 

ప్రీతిని రాగింగ్ చేసి ఆమె ఆత్మహత్యకు దారితీసిన వారిలో సైఫ్ అనే  ఒక ముస్లిం మెడికో కూడ వున్నాడని తెలిసి దిగ్బ్రాంతికి గురయ్యాను. జూనియర్ల మీద రాగింగ్ చేయడం, ఆత్మహత్యకు పురికొల్పిడం తదితర నేరంలతోపాటు ఎస్టి ఎస్సీ అత్యాచారాల నిరోధక చట్టం కింద కూడ అతని మీద కేసులు పెట్టారు.

 

సాధారణంగా ఇలాంటి కేసుల్లో భిన్నమైన వాదనలూ వుంటాయి. అదే మెడికల్ కాలేజికి చెందిన కొందరు జూనియర్ డాక్టర్లు సైఫ్ అరెస్టును వ్యతికిస్తూ ధర్నాలు చేశారని ఒక వార్త చదివాను. సైఫ్ నిర్దోషి అనేది వాళ్ల భావన. ముస్లిం ద్వేషాన్ని రెచ్చగొట్టడానికి ఇలాంటి సంఘటనల కోసం ఎదురుచూసే ఒక సమూహం ఎలాగూ సిధ్ధంగా వుంటుంది. ఆ సమూహం అప్పుడే దీన్ని ‘లవ్ జిహాద్’  అంటూ పెద్ద ఎత్తున ప్రచారం మొదలెట్టింది.  

 

నిందితుడు సైఫ్  ను వెంటనే అరెస్టు చేశారు కనుక అతను శిక్షించదగ్గ నేరం చేశాడా? లేదా? అతను చట్టబధ్ధ  దోషా? కాదా? అన్నది తేల్చేపని న్యాయస్థానాలు చూసుకుంటాయి.

 

ఈ సంఘటన కేవలం చట్టాలకు, కోర్టులకు సంబంధించిన వ్యవహారం కాదు. ర్యాగింగ్ సంస్కృతి  వ్యామోహంలో పడి సైఫ్ ఒక  సామాజిక తప్పిదం కూడ చేశాడు అనడానికి వేరే నిరూపణలు అక్కరలేదు. బాధితురాలు ఆదివాసి మాత్రమేకాదు; ఒక మహిళ కూడ.  ఆదివాసులు, ముస్లిం సామాజికవర్గాల మధ్య ఒక వివాదం రేగడానికి సైఫ్ కారణం అయ్యాడు. ఇప్పటి రాజకీయ, సాంస్కృతిక, సామాజిక వాతావరణంలో ఇది చాలా పెద్ద చారిత్రక తప్పిదం. ఐక్యం కావలసిన సమూహాల మధ్య చిచ్చు రేగడం సమాజానికి చాలా నష్టాన్ని కలుగజేస్తుంది. అలాంటి నష్టనివారణ చర్యల్ని రెండు సామాజికవర్గాల పెద్దలు సంయమనంతో చేపట్టాలి. 

 

వున్నత విద్యాసంస్థల్లో చదువుకుంటున్న ముస్లిం విద్యార్ధులకు ఒక హెచ్చరిక; మీరు హిందూ సమాజంతో మిత్రధర్మాన్ని  పాటించండి.   ఎస్టి, ఎస్సి, బిసిలతో మీరూ సమానులనే భావంతో మెలగండి. క్యాంపస్ వ్యవహారాలన్నింటిలోనూ ఆ మూడు సామాజికవర్గాల పక్షం వహించండి. ఆ మూడు సామాజికవర్గాలను తక్కువగా చూడడం అంటే మీరు మీ స్వీయ సామాజికవర్గాన్ని వధ్యశిల మీదికి మరింత త్వరగా పంపిస్తున్నారనే స్పృహతో మెలగండి. ఏ దశలోనూ జెండర్ డిస్క్రిమినేషన్ ను పాటించకండి.  అణగారిన సమూహాలకు చెందిన  లేడీ స్టూడెంట్స్ తో మరీ జాగ్రత్తగా వ్యవహరించిండి. కోపంతోనేకాదు ప్రేమతో కూడ వాళ్ళ మీద జోకులు వేయకండి. తప్పు మీ నుండి జరిగినా వాళ్ళ నుండి జరిగినా దోషులు మీరే అవుతారని గుర్తు పెట్టుకోండి.

 

ఉన్నత విద్యాలయాల్లో సీనియర్లు ఎక్కువ, జూనియర్లు తక్కువ అనే జాడ్యం కొనసాగుతోంది. గత ఐదేళ్ళలో దేశంలో 125-150 మంది మెడికోలు ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారు అని ఇప్పుడే ఒక సర్వే రిపోర్టులో చూశాను.  వాస్తవ  సంఖ్య ఇంకా ఎక్కువే వుండవచ్చు. అసలు మన సమాజంలోనే సాంస్కృతికంగా ఒకరు ఎక్కువ మరొకరు తక్కువ అనే భావన వుంది. ఇది వర్గం, కులం, మతం, లింగం, భాషా, ప్రాంతం, వర్ణం అన్నింటిలోనూ వుంటున్నది. ఇప్పుడయినా మనం దీనిని ఆపాలి. సమస్తరంగాలలో ఆపాలి. మనమే ఆపాలి.  

 

 

అమ్మా ప్రీతీ!  క్షమించు!

 

ఏయం ఖాన్ యజ్దానీ (డానీ)

కన్వీనర్, ముస్లిం ఆలోచనాపరుల వేదిక (MTF)

9010757776